Lang leve de bureaucratie

En dan dachten we even naar Maleisië te gaan. NOT! Het hele proces van vergunningen aanvragen is al een hele toer vol met bureaucratische hindernissen. Eerst documenten laten legaliseren (bij de rechtbank, het Ministerie van Justitie, het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade). Vervolgens horen dat het opgestuurde kopie van het paspoort verre van volledig is: het is toch logisch dat je van voor tot achter, inclusief de kaft, alle pagina’s – dus ook de lege – op had moeten sturen? Ah, u heeft ze in een PDF opgestuurd. Helaas, u zult ze toch echt op papier moeten opsturen. Trouwens, die pasfoto’s zien er erg leuk uit. Alleen jammer dat er geen blauwe achtergrond op zit. Gaarne per ommegaande nieuwe pasfoto’s opsturen. Elke dag is het weer afwachten wat voor verrassing ons nu weer te wachten staat.

Eigenlijk heeft het ook wel iets. Je gaat je ineens beseffen hoe het voor al die mensen moet zijn die naar Nederland komen. Waarschijnlijk lopen die ook tegen allerlei zaken hier aan waar wij zelf nog nooit over nagedacht hebben (of over hebben willen nadenken).

Wij gaan in ieder geval vol goede moed verder!

De trein komt op stoom!

Na alle voorbereidingen van de afgelopen maanden, is de trein daadwerkelijk in gang gezet deze week. Als onderdeel van de voorbereiding hebben we een lijst gemaakt met alle bedrijven en instanties die we na moeten gaan en wat er allemaal geregeld moet worden.

Dit zijn hele kleine dingen als het opzeggen/omzetten van abonnementen, maar ook om de wat significantere zaken als het opzeggen van onze woonruimte en internationale verzekeringen afsluiten. Gelukkig hebben we de lijst als leidraad, zodat het nu een kwestie is van al deze activiteiten nagaan en alle schakelaars op het juiste moment omzetten.

We gaan naar KL!

De afgelopen maanden is voor ons een speciale periode geweest. Ze hebben in het teken gestaan van onze mogelijke verhuis naar Kuala Lumpur. Bij alles wat je doet, schieten er gedachten door je heen gerelateerd aan het aanstaande vertrek: “hoe doen we dat straks”, “hm… het heeft eigenlijk geen zin meer om die grote fles wasmiddel uit de aanbieding te kopen”, enz. Zo was onze vakantie afgelopen zomer in Frankrijk ook wel moeilijk, want we zagen heel veel leuke dingen voor in huis… Je wilt de troep die j in al die jaren verzameld hebt opruimen weggooien. Het is maar goed dat we hier vroeg mee begonnen zijn, want om nu op het laatste moment nog even te doen wat we in de tussentijd al gedaan hebben… (1.5 rolcontainer gevuld, 4 bezoekjes met volgeladen auto aan het goede doel, 3 bezoekjes met volgeladen auto aan de stort)

Langzamerhand hebben wij ook familie, vrienden en collega’s van Anja ingelicht. Achteraf gezien is dat wel een leuk proces geweest. Toen de vraag er net lag, wisten nog maar weinig mensen wat er allemaal op stapel stond. Zouden we wel gaan? Wat als we zouden besluiten niet te gaan, moesten we dan iedereen weer af? Met het verstrijken van de tijd werd ons meer en meer duidelijk en konden we op steeds meer plekken het grote nieuws brengen. Voor iedereen die het nu (nog) niet weet: wij zitten vanaf december voor een paar jaar in Kuala Lumpur, Maleisië!

Door omstandigheden wist de een het eerder dan de ander, maar dat deed niets af aan alle reacties. Als echt iedereen nakomt wat beloofd is – categorie “natuurlijk komen we langs” -, dan zou Anja daar een full-time B&B kunnen beginnen. We snappen dat dit niet voor iedereen even haalbaar is. Toch hopen we met iedereen in contact te blijven middels Skype, deze blog, email, en natuurlijk onze bezoeken aan Nederland in de komende jaren.

Leuk ook dat je je ineens beseft dat allerlei ervaringsdeskundigen om de hoek te vinden zijn! Ook fijn dat juist deze mensen hun waardevolle ervaringen met ons hebben willen delen. Enerzijds in het besluitvormingsproces, maar anderzijds ook in de voorbereiding. Het heeft ons goed op weg geholpen.