Een lang weekend bezoek uit Nederland

Update: nu met foto’s!!!

Afgelopen vrijdag landden Patricia, Bart en hun twee zoontjes Mathijs en Jasper in Kuala Lumpur. Na ruim drie weken door Vietnam en Cambodja getoerd te hebben, besloten ze hun reis door nog een paar dagen bij ons door te brengen. Na onze ervaringen met de auto naar het vliegveld, hebben we ze maar aangeraden de trein te pakken. Gezien het weer was dat waarschijnlijk niet eens zo’n slechte keuze, want de heftige regenval zorgde ongetwijfeld voor veel files. Daar kwam bij dat een en ander in combinatie met alle bagage misschien toch iets te krap was geworden.

Na even opgefrist te hebben in het hotel, zouden we gezellig samen even wat gaan drinken en eten. Echter, niet voordat we hun ‘appartement’ mochten aanschouwen. Oorspronkelijk dachten we dat ze graag onze woning wilden komen bekijken, maar het hotel had nogal een verrassing voor ze in petto: een heuze suite. Wij mochten dus ook hun optrekje even komen bewonderen. Qua oppervlakte deed het misschien net iets onder voor ons huisje, maar het was een aangename verrassing. (mocht je interesse hebben, dan kunnen we de gegevens zo doorgeven)

Eten bij het steamboat stalletje

Eten bij het steamboat stalletje

Omdat het een lange dag geweest was, zijn we snel even een hapje gaan eten bij een steamboat stalletje. Steamboat is een soort Chinese variant van fondue, maar dan met bouillon of tom yam (= pittige, maar heerlijke soep!). Ook waren er lekkere sateetjes, en, omdat het een Chinees stalletje was, konden we er makkelijk bier krijgen. Helaas voor Bart was het even wennen na de verdomd lage prijzen die hij in Vietnam en Cambodja gewend was.

Bij ons zwembad

Bij ons zwembad

Na het eten nog een lekker afzakkertje gedronken bij hun ‘thuis’ en toch maar bedacht dat we naar huis moesten. We moesten immers nog even schaatsen zaterdagmorgen. Na het schaatsen was het eindelijk tijd om ons huis te tonen. We hadden Mathijs en Jasper al een beetje warm gemaakt voor ons zwembad en het duurde ook niet lang eer ze omgekleed waren en we naar beneden konden. Aldaar kon ik het niet laten het kind in me naar boven te laten komen, waardoor we met zijn drieen een groot nat spektakel hadden. Dat het daarbij ging regenen kon ons niet deren.

Patricia en Anja bij het 'locals' restaurantje bij ons in de buurt

Patricia en Anja bij het 'locals' restaurantje bij ons in de buurt

Al dat rennen, spetteren, zwemmen en springen, resulteerde uiteindelijk in drie hongerige maagjes. Ook Patricia, Bart en Anja hadden ondertussen honger gekregen. Tijd om onze opgedane ervaring aan te spreken: een lekker restaurantje in de buurt. Een plekje ver van de toeristenoorden waar alleen maar locals komen. Alleen de setting al kon ieders goedkeuring verdragen. Daar kwam dan nog het lekkere eten bij. We hadden ons huiswerk goed gedaan. Dat huiswerk zo leuk kon zijn… ;)

Achtbaan in Berjaya Times Square Theme Park

Achtbaan in Berjaya Times Square Theme Park

Na het late avontuur van de avond ervoor, leek het iedereen verstandig om bijtijds naar bed te gaan. Temeer omdat we de volgende dag ook weer wilde plannen hadden: Bukit Bintang verkennen. We begonnen in Berjaya Times Square. We zijn allemaal niet zo van het shoppen, maar het pretpark dat in deze mall huist, zorgde dat we hier toch een aardige tijd doorbrachten. Alleen al het wachten op de ritjes kostte veel tijd. Niet dat het zo druk was, maar iedere attractie draaide volgens een strak schema van tien minuten per ritje.
Bart, Patricia, Mathijs en Jasper in het treintje

Bart, Patricia, Mathijs en Jasper in het treintje

Vooral voor Mathijs was het erg vervelend dat hij de enige was in de botsautootjes en dat de operator ons een bordje liet zien dat hij nog tien minuten moest wachten. Mathijs had het sowieso niet zo getroffen met deze man, want hij dacht netjes door het hekje naar binnen te kunnen toen het vorige rondje afgelopen was. Meneer vond het echter niet kloppen dat Mathijs niet op zijn minst de dertig meter door de wachtpoortjes had gelopen, maar, terwijl er toch niemand anders was, zomaar door de uitgang naar binnen wilde. Zodoende mocht hij terug, om vervolgens met de ruime omweg als enige weer op de baan te zijn.

Ons trof eenzelfde lot bij de achtbaan, waar we eerst acht minuten ingesnoerd moesten wachten alvorens het ritje startte. Het was de moeite wel meer dan waard, want het was wel een hele gave achtbaan. Vijf verdiepingen boven de grond binnenin het gebouw kan overigens wel warm zijn… Toch zijn we nog maar een keertje gegaan. Het was maar goed dat we nog niet gegeten hadden, want het plots remmen aan het einde van de rit zou ervoor gezorgd hebben dat we dat nog een keer konden doen.

Dat eten hebben we erna maar gedaan, bij een stalletje in een straatje achteraf waar we eerder wel eens geweest zijn. Zo achteraf is het eigenlijk niet, want als je er langs de andere kant weer uitloopt, loop je zo Plaza Low Yat binnen. En dat is iets waar Bart al weken naar had uitgekeken: gadgets/elektronica/computers/mobieltjes… you name it, they’ve got it! Je moet alleen even over de hoofden heen lopen. Stiekem vond ik het ook wel fijn om een medestander te hebben. Al mag gezegd worden dat de dames ook goed meekeken en kritisch meehielpen met prijzen en features vergelijken.

We uiteindelijk zoveel tijd doorgebracht, dat het al bijna weer tijd was om te eten. Eerst nog even langs de 600 ft lange draak waar we vorige week al over schreven, om vervolgens bij een Chinees tentje te eindigen. Zoals zo vaak een tentje waar je buitenaf denkt: ‘mwa… moet dat echt?’, maar waar we weer heel lekker gegeten hebben.

Mathijs en Jasper in de speeltuin bij KLCC

Mathijs en Jasper in de speeltuin bij KLCC

Helaas komt aan al het goeds altijd een einde, zo ook aan het bezoek. Echter, niet voordat ze vandaag nog even langskwamen op het kantoor. Na een korte rondleiding is Anja nog met ze op pad gegaan naar KLCC – het gebied rondom de Petronas Towers, wat slechts één halte met de metro van het kantoor ligt. De kinderen konden vooral de grote speeltuin achterin het park waarderen. Ondanks het warme weer dat bij stilstaan al bijna teveel was, bleef Jasper maar rennen en doen. Hopelijk slaapt hij strakjes lekker in het vliegtuig.
Nog 1 keertje samen eten...

Nog 1 keertje samen eten...

Na het gezamenlijke eten zijn we nog even met ze meegereden tot KL Sentral. Na vier te gekke dagen scheidden hier helaas onze wegen. Patricia, Bart, Mathijs en Jasper: BEDANKT!

1 reactie op “Een lang weekend bezoek uit Nederland

  1. Hoi Sjoerd en Anja,

    Jullie bedankt voor alle gastvrijheid en flexibiliteit! Het was erg gezellig en we hebben heerlijk gegeten, in tentjes waar we normaal gesproken nooit zouden komen (in straatjes waar we normaal gesproken ook nooit ingelopen zouden zijn…). :-)

    Helaas zit onze vakantie er weer op en ben ik alweer aan het werk…

    Bart

Geef een reactie