Weer een week voorbij gevlogen…

Zoals Sjoerd eerder deze week al schreef, hebben we een auto gevonden! Woensdag was het dan zover. De dagen ervoor hebben we de geldautomaten platgelopen, omdat het bedrag contant betaald moest worden of via een bankers cheque. Dat laatste komt bijna op hetzelfde als contant neer, omdat je het geld contant aan de bank moet geven en die maakt dan een cheque, zodat de eigenaar het geld later weer op kan nemen. Aangezien je per rekening per dag maximaal 400-500 euro op mag nemen, was het een hele klus. Maar woensdag hadden we al het geld verzameld.

De verkoper zou ons om 12 uur op komen halen om alles te regelen. Hij kwam echter pas om 13.30 uur… Dat is volgens mij het Maleisisch ‘Brabants kwartiertje’. Geef mij dan maar Brabant. Daarna op weg naar de JPJ, het Road Transport Department, waar de auto overgeschreven moet worden. Eerst moesten we nog naar de bank om de cheque te regelen en daar was het super druk. Gelukkig was het bij het JPJ iets minder druk. Daarna nog wat papieren invullen etc en de auto is van ons! De verkoper vroeg of wij hem thuis wilden brengen, dat was niet zo ver weg. Ik begreep in Sentul, waar wij zelf ook wonen en dus niet echt ver weg. Later bleek dat het ongeveer aan de andere kant van de stad was. Sjoerd was daar zeker niet blij mee, omdat hij nog naar het werk terug moest. Uiteindelijk kwamen we daar om 17 uur aan. Ik was blij dat ik ’s ochtends al het parkeerpasje en parkeerkaart voor ons appartementencomplex geregeld had. Ik heb helaas nu geen foto’s van de auto, die staan op Sjoerd’s telefoon.

Verder is deze week weer voorbij gevlogen. Sjoerd’s baas uit Nederland en een andere collega waren hier en maandag gingen wij met zijn baas en zijn vrouw uit eten en woensdag wederom met hem en alle collega’s uit KL inclusief partners. Gisteren is die andere collega bij ons thuis komen eten en daar was ik ook nog wel even mee bezig.

Toen ik met de vrouw van Sjoerd’s baas aan het praten was, kwamen wij erachter dat wij allebei op zoek waren naar een juspers. Simpel, zou je zeggen. Maar wat in Nederland makkelijk te vinden is, kun je hier dagen voor zoeken. En naar wat voor winkel moet je gaan? Dit is maar een voorbeeld, maar veel voor ons ‘doodnormale’ dingen kun je hier niet zomaar krijgen. Het houdt me wel bezig… Ik denk dat wij maar een lijstje gaan maken voor als we een keer terug gaan naar Nederland… Uiteindelijk is het ons beide gelukt een juspers te vinden; geen elektrische, maar een klein simpel handmatig ding, zie foto. Ze hebben hier namelijk 1000 soorten sapcentrifuges en dergelijke, maar geen elektrische juspers (voor zover ik weet).

Vandaag hebben we ook een pakketje uit Nederland ontvangen van Sjoerd’s ouders: twee kaarsen (een Ajax kaars en een kaars in een Bavaria bierglas) en Hollands gekleurde, gebreide zakjes voor onze spelletjes (om de steentjes in de doen). Super leuk!

Vanavond gaan we maar eens op pad met de nieuwe auto en kijken of we een boodschapje kunnen doen. En de rest van het weekend wennen aan de auto en een Tom Tom aanschaffen. Oh ja, en we moet het bureau voor de computer dat we gekocht hebben nog in elkaar zetten. Morgenavond is de Nieuwjaarsborrel van de Nederlandse Vereniging in Maleisië met Heineken bier en Van Dobben bitterballen. Hebben we zin in en hopelijk ontmoeten we weer leuke mensen!

7 reacties op “Weer een week voorbij gevlogen…

  1. Hoi Sjoerd en Anja!

    Leuk om jullie belevenissen te kunnen volgen vanuit het druilerige Nederland. Wat ik in NY heel erg miste was brood met kaas :-) . En toen ik eindelijk kaas had gevonden, kon ik weer nergens een fatsoenlijke kaasschaaf vinden. In de VS gebruiken ze daar een super-onhandige unit voor: een soort dunschiller met een ijzerdraadje. Werkt voor geen meter! Maar inderdaad wel grappig om te merken welke ‘normale’ dingen aan de andere kant van de wereld niet zo normaal zijn. O ja, nog zoiets: aanmaak limonade: nergens te krijgen!

    Hier in Nederland niet zoveel spannends. Afgezien dat we vorige week bijna overstroomd waren natuurlijk ;-) . Verder ben ik veel aan het solliciteren. Heel frustrerend zo af en toe, en bij vlagen stressvoller dan een baan vind ik! Verder wel leuk bezig met het nieuwe huis en nadenken over welke spullen wel/niet (-> bruine stoel, hoi christian!) meegaan en waar we ze kunnen neerzetten. Ook heb ik wat wilde plannen om zelf meubels te gaan maken (uh… de relatief simpele dan, tafel enzo), omdat ik de meubels in de winkel steeds net niet mooi genoeg vind voor veel euro’s, en dat ik dan denk van: een plank met een paar poten moet je zelf toch ook wel in elkaar kunnen zetten. Maar wellicht denk ik hier iets te licht over haha.

    Groetjes!

    Celine

    PS hebben jullie de aardbeving nog gevoeld?

    • Moeten we hier op zoek naar een mooie tafel in koloniale stijl? Haha.

      De aardbeving hebben we niet gevoeld, maar goed, er zit stiekem ook nog wel wat afstand tussen. En de moerassige grond zal hier wel veel dempen.

      De slaapkamer is nog vrij, dus je kunt boeken (of moet Christian nog dagen sparen voor de Oekraine?)

    • Hoi Celine,

      Nederlands brood met kaas mis ik ook wel een beetje. Ze hebben hier wel brood, maar daar zitten amper granen ed in en vult dus niet. Kaas is hier wel te vinden, maar super duur :( . Dus heel af een toe een pakje met plakjes kaas kopen, want die kaasschaaf vinden is hier ook een probleem.
      Gelukkig hebben ze hier wel 100 smaakjes aanmaak limonade, dus dat drinken we heel veel, net als water. Andere frisdranken en sapjes zo af en toe en koffie zelfs bijna niet. Gelukkig voor Sjoerd heeft hij een collega die weet waar de relatief goedkope biertjes te vinden zijn.

      Veel succes nog met solliciteren en ik hoop dat je snel een leuke baan vindt. En alvast veel succes met jullie nieuwe huis. Zag er op de foto’s super uit! Als we in Nederland zijn moeten we maar eens afreizen naar het hoge noorden om jullie nieuwe stekje te bewonderen.

  2. Hoi Sjoerd en Anja,

    Gelukkig hebben we jullie blog adres weer… Staat wel thuis op een andere computer en je kunt natuurlijk niet alles meenemen op vakantie… En dit typt wel wat makkelijker dan WhatsApp :-)

    Erg leuk om jullie belevenissen daar te lezen! We zijn erg benieuwd naar jullie nieuwe plekje. Jullie hebben in ieder geval al veel ondernomen, zowel zakelijk als prive.
    Lijkt me ook leuk om daar in jullie auto rond te rijden!

    Groetjes en tot over 2 weken,
    Bart, Patricia,
    Mathijs en Jasper

  3. Hoi Anja en Sjoerd,
    Nou moe, ik ben helemaal verrast over de manier van betalen in Maleisië: cash geld voor een prachtige auto! Is dat alleen voor expats? Of gedlt dat ook voor de eigen inwoners? Ik herinner me van 20 jaar geleden in Dubai en Abu Dhabi dat ik bijna alleen met credit cards kon betalen…
    En inderdaad: het verlangen naar een stevige bruine boterham met kaas herken ik meteen. Na langere tijd a/b van een Amerikaans schip te hebben gevaren had ik het helemaal gehad met het warme zachte zoete ontbijt dat iedere ochtend werd gegeten :)
    Is de kaasschaaf een echte NL uitvinding? Grappig dat zo’n enorm praktisch stuk ‘gereedschap’ zo moeilijk te vinden is buiten NL !
    Hartelijke groeten, Huibert

Geef een reactie