Alleen…

Sjoerd is deze week voor het eerst de hele week weg, naar Singapore deze keer. Eigenlijk zou hij vanmorgen al terugkomen, maar dat is weer een dag verplaatst. Gisterenavond moest hij in allerijl zijn vlucht nog verplaatsen… Ook al heb ik genoeg te doen gehad deze week, toch mis ik hem wel erg.

Maleisisch rijbewijs

Maleisisch rijbewijs

Eind vorige week heb ik na veel voorbereiding (o.a. twee keer naar de Nederlandse ambassade, documenten verzamelen en formulieren invullen), eindelijk onze Maleisische rijbewijzen aangevraagd en meteen mee kunnen nemen. Ik had me al voorbereid op uren wachten, maar het verliep voor de verandering erg voorspoedig. Zodoende zijn wij nu de trotse eigenaar van een lokaal rijbewijs! Dat maakt het een stuk makkelijker.

Wat minder voorspoedig verliep, was dat Sjoerd’s Touch ’n Go pas (een soort OV chipkaart) afgelopen weekend het niet meer deed en wij van het kastje naar de muur gestuurd werden. Toen het pasje het voor het eerst niet meer deed, kwamen wij uit de Monorail. Bij de balie (eerst weer een tijd in de rij staan) zeiden ze dat zij de kaart niet ondersteunden en we maar naar een LRT station moesten gaan. Eenmaal bij het LRT station zeiden ze dat de kaart niet uitgelezen kon worden. De vrouw aan de balie had Sjoerd handmatig ingecheckt en daarna zou het allemaal weer automatisch moeten werken. Wij hadden daar al onze twijfels aan… En ja hoor, bij het eindstation kan Sjoerd niet door het poortje. Weer het verhaal dat de kaart niet gelezen kon worden. En daar blijft het dan ook bij: het is verder jouw probleem. Moet je maar een nieuwe kopen. Nou is een nieuwe kopen momenteel erg moeilijk, want de kaarten zijn al maanden overal uitverkocht. De kaart zou overigens 20 jaar mee moeten kunnen gaan… Ook heb je een jaar garantie, waar wij dus zeker binnen vallen. Ware het niet dat de productiedatum op de kaart staat (2-2011) en hier gaan ze dan ook van uit voor de garantie. Handig!

Na lang doorvragen werd ons verteld dat we maar naar KL Sentral moesten gaan, naar het Touch ’n Go kantoor. Hier ben ik dan ook maar naar toe gegaan afgelopen maandag. Het vinden van het kantoor was al een hele klus; het ligt namelijk verstopt in de vertrekhal van de treinen naar het vliegveld. Daar moest ik natuurlijk weer een nummertje trekken en wachten. Toen ik eindelijk aan de beurt was, werd mij verteld dat de kaart niet uitgelezen kon worden: vertel mij wat! Ik moest maar een nieuwe kopen. Daar ging ik natuurlijk niet mee akkoord. Na een hele discussie heb ik uiteindelijk een nieuwe kaart gekregen met een tegoed erop. Maar niet voordat ik weer een heel formulier moest invullen met al mijn gegevens. Dat moet je hier echt overal doen. Ik ken ondertussen mijn paspoortnummer wel uit mijn hoofd, want dat heb je hier echt overal voor nodig! De man vroeg hoeveel tegoed er nog op de oude kaart stond en ik zei braaf: ‘tussen de 15 en 20 ringgit’. Omdat de kaart niet meer uitgelezen kon worden, werd er dus maar iets van 17 ringgit opgezet. Ik had beter een hoger bedrag kunnen zeggen. :-) Daarna ben ik maar even gaan shoppen in een mall in de buurt en was de dag al weer bijna voorbij. En alles met de metro en te voet, want de auto staat op het vliegveld!

Zoals Sjoerd in het vorige stukje al schreef, wilden wij afgelopen zaterdag naar het Museum Negara (Nationaal Museum) gaan. De werkelijke reden hiervoor is dat er om 10 uur ‘s ochtends rondleidingen door het museum worden gegeven door vrijwilligers. Dit lijkt mij wel interessant om misschien in de toekomst te gaan doen. Maar eerst wilde ik zelf kijken hoe zo’n rondleiding er aan toe gaat. Helaas is het afgelopen zaterdag niet gelukt, maar binnenkort vast wel en misschien dat ik dan in de leer ga om rondleidingen te geven. Je schijnt hiervoor wel eerst een hele cursus te moeten volgen. Wie weet…

De Flits

De Flits

Wat ik zeker ga doen, is stukjes schrijven in het maandelijkse blad van de Nederlandse Vereniging in Maleisië, de Flits. Maandag 5 maart is de eerste redactievergadering. Heb er zin in!

Woensdagochtend ben ik koffie gaan drinken met een aantal vrouwen van de IWAKL (International Women’s Association Kuala Lumpur). Via een Nederlandse vrouw die ik eerder bij een workshop ontmoet heb, was ik aan de club gekomen. Het is een mengeling van culturen en leeftijden. Ze hadden een nieuw idee om eens in de maand een soort van kookworkshop bij iemand thuis te houden. Dat lijkt mij wel wat! Vandaag heb ik het aanmeldingsformulier dan ook maar ingevuld en op de post gedaan.

Woensdag avond kwam er een collega van Sjoerd uit Nederland op bezoek om het huis te bekijken (ze moest hier voor werk zijn). Daarna hebben we lekker gegeten bij ons favoriete stalletje met Indiaas eten om de hoek. Was gezellig! En om in de Nederlandse sfeer te blijven, was er gisteren avond Nederlands cabaret (Kristel Zweers) in de stad. Georganiseerd door de Nederlandse Vereniging. Eigenlijk wel iets unieks, een Nederlandse cabaretière in een klein theater in KL, met alleen maar Nederlanders in de zaal. Ik heb in ieder geval genoten!

Nou vanavond nog alleen doorkomen, en dan komt Sjoerd morgen weer terug. Naar buiten gaan wordt ‘em niet voorlopig, want het regent en onweert al de hele dag! En met die stortregen hier, wil je zeker niet buiten zijn…

3 reacties op “Alleen…

  1. Hoi Anja, dat lijkt me inderdaad het moeilijkste als je als expats ver van NL woont: wanneer je een aantal dagen alleen moet blijven vanwege het werk van de partner. Gelukkig is Sjoerd morgenavond weer thuis! Ik geniet van jullie verhalen en ervaringen, maar wat ben ik blij dat de (beperkte) bureaucratie in NL niet te vergelijken is met die in KL… En hartstikke leuk als je inderdaad het werk als vrijwilliger in het museum zou kunnen gaan doen!
    Hartelijke groeten, Huibert

  2. En dan klagen wij over de bureaucratie hier!
    Leuk dat er nu vooruitzichten op leuke activiteiten als vrijwilliger zijn. Ben benieuwd naar de komende verhalen. Hoe is het afgelopen trouwens met de andere vrijwilligers opties?
    Mary

    • Hoi Mary,
      Tot nu toe was de UNHCR de enige waar ik me voor aangemeld heb. Echter, tot nu toe heb ik niets van ze gehoord. Een beetje raar, als je vrijwilligers wil hebben… Dan niet hè?
      Andere opties waren slechts vage ideeën. Ik wil nu eerst even kijken wat de Flits redactie inhoudt en misschien dat ik ook iets voor de IWAKL ga doen. Daarna zien we wel weer verder.
      Alles goed in de Vlinderbuurt en met jou? Binnenkort moet ik toch echt maar eens aan het boek van je broer beginnen… :-)
      Groetjes, Anja

Geef een reactie