Masjid Wilayah Persekutuan

Masjid Wilayah Persekutuan

Masjid Wilayah Persekutuan

Na terugkomst uit Singapore en een middagdagje luieren bij het zwembad, was er gisteren eindelijk weer eens tijd om wat van de cultuur mee te krijgen. In de Flits (het blaadje van de Nederlandse vereniging waar Anja binnenkort aan bij gaat dragen) stond onlangs een artikel over Masjid Wilayah Persekutuan, de moskee van de ‘Federal Territory’. Maleisië bestaat uit een federatie van dertien deelstaten en drie federal territories, waar Kuala Lumpur er een van is. Een aantal jaar geleden is door deze federal territory besloten dat er een moskee moest komen, welke in 2000 geopend is. Eigenlijk best vreemd, want als je het gebouw zo bekijkt, zou je eerste indruk zijn dat het er al een tijdje langer staat.

In tegenstelling tot de meer bekendere moskeeën Masjid Jamek en Masjid Negara (Negara = nationaal), waar je de gebedsruimte niet naar binnen mag, worden buitenstaanders in de Masjid Wilayah Persekutuan met open armen ontvangen. Er zit hier namelijk een grote groep vrijwilligers en enthousiastelingen die het enerzijds belangrijk vinden om geïnteresseerden wat meer te vertellen over de Islam en anderzijds pogen om dit dé toeristische trekpleister onder de moskeeën van KL te maken.

Anja voor de hoofdingang

Anja voor de hoofdingang

Uiteraard moet je je wel aan een aantal basisregels houden. Zo doe je bij binnenkomst, of eigenlijk zelfs ervoor al, je schoenen uit. Daarna wordt gekeken of je wel degelijk gekleed bent. In het geval van mannen is dat nogal snel – al voldeed ik klaarblijkelijk nog niet direct aan de voorschriften, ondanks dat er zat moslims aanwezig waren in dezelfde kledij. Zodoende mocht ik, net als Anja, een one-size-fits-all-gewaad aan trekken. Enig verschil was dat Anja haar ‘cape’ ook nog een capuchon bevatte om haar hoofd te bedekken.

Sjoerd voor de hoofdingang

Sjoerd voor de hoofdingang

Vanaf dit moment kun je twee dingen doen: even rondlopen in de open ruimten, of gebruik maken van een gids. Het voordeel van dit laatste is dat je ontiegelijk veel informatie over de moskee en de Islam krijgt. Bovenal mag je de grote gebedsruimte betreden. En dat is iets wat maar op weinig plekken mag als niet-moslim. Sterker nog, onze gids wist ons te vertellen dat hij in het begin nog wel eens flinke woorden heeft gehad met geloofsgenoten die van mening waren dat dit toch echt not done was. Gelukkig bleek hij over een aantal sterke argumenten te beschikken: feitelijk gaat dit alleen op voor de moskee in Mekka, men is er op uitnodiging van een moslim en, misschien nog wel het sterkste argument, dergelijke bezoeken kunnen positief bijdragen aan de begripvorming. Er is overigens wel een aantal (begrijpelijke) restricties. Zo mag je je alleen in het achterste derde deel van de zaal begeven (dit is overigens tegelijk het gedeelte waar de vrouwen normaal gesproken bidden, hier althans). Tevens mag je best foto’s maken, al gelden hier ook weer restricties die je met een beetje gezond verstand ook zelf wel kunt bedenken.

Eerst reinigen

Eerst reinigen

Alvorens er gebeden wordt, dient men wel gereinigd te zijn. Het leuke van deze rondleiding is toch wel dat het interactief is. Dat wil zeggen dat je uitgenodigd wordt om de handelingen die uitgevoerd worden ook mee en/of na te doen. Zo wasten wij onszelf ook netjes: eerst de handen, daarna de polsen, vervolgens het hoofd en tenslotte de voeten. Het is hierbij niet alleen de volgorde die van belang is, maar ook de manier waarop.

Na de reiniging liepen we richting de bidruimte. Intussen kregen we nog een flink aantal feiten over deze moskee, maar ook over moskeeën in het algemeen mee. Er zijn drie primaire elementen te vinden: geometrische vormen, natuur en Arabische kalligrafie. De geometrische vormen zijn overal te herkennen. De natuur was hier terug te zien in het houtsnijwerk van de hardhouten deuren, maar later ook binnen op de vloerkleden die de gehele gebedsruimte bedekken.

Grote koepel van de gebedsruimte

Grote koepel van de gebedsruimte

De kalligrafie hadden we al aan de voorkant gezien, maar later kwamen we in de gebedsruimte ook allerlei voorbeelden hiervan tegen. Wat deze moskee zo bijzonder maakt, is de ‘compleetheid’: je kunt er terecht voor alles vanaf je geboorte tot aan het sterven. En dat is vrij letterlijk te nemen, want een aantal jaar geleden is er ook daadwerkelijk een baby geboren. Naast de grote gebedsruimte is er een aantal zalen die je kunt gebruiken voor bijvoorbeeld een samenkomst of een (huwelijks-)receptie. Verder is er een bibliotheek en een kinderopvang. Ook is er de mogelijkheid om Arabische lessen te volgen. Binnen de Islam is Arabisch namelijk zeer belangrijk, omdat dat de enige taal is waarin het heilige boek bestaat. Er zijn wel vertalingen, maar dit geldt niet als officieel, omdat bij een vertaling de precieze/letterlijke strekking verloren gaat.

Links is voor vrouwen, rechts voor mannen

Links is voor vrouwen, rechts voor mannen

Eenmaal binnen konden we ons eerst vergapen aan de immensheid van de ruimte. Er passen wel vijfduizend mensen op de begane grond en dan ook nog eens tweeduizend op de verdieping. Het volgende wat opviel was het mooie ingelegde marmer in de zogenoemde kibla-muur. Dit is de muur die gepositioneerd is naar Mekka (hier dus niet naar het oosten!). In het midden van deze muur zit een nis, de mihrab. Dit is de plek waar de imam tijdens het gezamenlijke gebed het gebed voorgaat. Overigens is dit laatste ook hetgeen een imam doet: het gebed voorgaan. Doorgaans zijn dit wijze en geleerde mannen (in termen van kennis aangaande de het heilige boek), van wie verwacht wordt dat ze de versen goed kunnen reciteren. Feitelijk gezien heeft iedere groep die samen bidt een imam. Het hoeft dus niet een pastoor of dominee te zijn. Het bidden zelf, veelal bedoelt om je voor te bereiden op het dagdeel dat komen gaat, kent een aantal posities. Zoals gezegd had de rondleiding interactieve aspecten. Zodoende mochten wij ook een aantal van deze posities nadoen.

Kibla met mihrab

Kibla met mihrab

Naast alle nuttige informatie bleek onze gids ook over een grote Nederlandse woordenschat en een flinke dosis humor te bezitten. Zo gaf hij aan dat de moslims bidden met de handen iets opengevouwen als een soort kom. Stel dat Christenen om geld bidden en het zou zo uit de lucht vallen, dan is het toch verrekte jammer dat je daar niets van op kunt vangen…

Na de rondleiding kwamen we in het informatiecentrum waar we naast een uiterst welkom flesje water ook allerlei informatie (in het Nederlands!) over de Islam meekregen. Al met al vonden wij het een hele indrukwekkende en bijzondere ervaring. Het gaat nogal ver om te zeggen dat we nu ook eens de andere kant van het verhaal horen, want natuurlijk weten we beter. Helaas valt er aan het globale imago van Nederland en de houding van Nederlanders wat dat betreft nog veel te verbeteren. Voor veel mensen zou dit een perfecte gelegenheid zijn om de ogen eens te openen! We zullen dan ook niet nalaten om iedereen die deze kant op komt voor te stellen om ook hier eens langs te gaan.

5 reacties op “Masjid Wilayah Persekutuan

  1. Als je praat over een ruimte waar vijfduizend mensen in kunnen op de begane grond en nog eens tweeduizend op de galerijen dan ben ik erg benieuwd naar de akoestiek, gegeven dat de imam in die mihrab staat.
    Vandaag de dag zal er wel een geluidsinstallatie zijn, maar hoe lag dat in het verleden? Is er iets van bekend?

    • Inderdaad was dat bij het ontwerp wat minder relevant, maar ze hebben hiervoor wel gekeken naar een andere moskee, namelijk die in Istanboel (die nog een flink stuk groter is).

      De koepel en de nis zelf dragen een heel stuk hieraan bij. Daarbij komt dat het gebed een vast stramien is waarbij je de imam nadoet.

  2. Als jullie ooit de kans hebben; Marokko de Hassan II moskee in Rabat, toegankelijk in één keer voor 25000 mensen :) Verschillende imams voor verschillende groepen.
    Maar mooi dat ze het zo geregeld hebben.

    • Toevallig zaten we net te denken waar we dit jaar op vakantie wilden gaan. Nee hoor, zonder dollen, dit was al vrij indrukwekkend. Ik kan me er haast geen voorstelling van maken hoe groots dat dan wel niet moet zijn.

      Wie weet krijgen we ooit nog de kans om er langs te gaan! Mag je daar overigens ook naar binnen? Dat was ik nog vergeten te zeggen: je mag zelfs binnen zijn tijdens het gebed.

  3. Wat een schitterende moskee, en wat goed zoals jullie alles beschrijven! En de aangepaste kleding staat jullie uitstekend :) ! Zelf was ik ook helemaal weg van de grote moskee in Casablanca, waar ik helaas niet naar binnen mocht… Ik krijg zes keer per jaar het (gratis) blad Aramco World met daarin de mooiste beschrijvingen van cultuur uit de wereld van de Islam, w.o. Arabië, Turkije, Iran, Indonesië, schitterend! Jammer dat velen in NL zo kortzichtig zijn en niet kunnen of willen genieten van al het moois dat vanuit die landen wordt geboden.

Geef een reactie