‘Zomaar’ een week in KL

Mijn vorige bericht sloot ik af met dat ik de dag erna naar een congres van de IWAKL (International Women’s Association KL), ter ere van International Women’s Day, zou gaan. Het was een geweldige dag! Er waren diverse lezingen en workshops: het belang van kleur bij de eerste indruk/kennismaking, investeringen, zelfverdediging, het ontwerpen van het leven dat je echt wilt leven en gezond eten. De ene was interessanter dan de andere. Tussendoor, onder andere bij de super uitgebreide lunch inclusief een hele tafel met desserts (dat wordt weer sporten…), was er voldoende gelegenheid om te praten met de dames, afkomstig van allerlei verschillende culturen. Uiteindelijk kwam ik rond etenstijd moe, maar voldaan thuis.

KLPac: oud en nieuw

KLPac: oud en nieuw

In dat weekend zijn we zaterdag naar de Hot Springs geweest (zie het vorige bericht). Zondag zijn we naar het park om de hoek geweest, wat al lange tijd op het todo lijstje staat. Het ligt letterlijk om de hoek, maar door de spoorweg die ertussen ligt en het feit dat er maar één ingang is, zijn we toch maar met de auto gegaan. Dat bleek uiteindelijk geen slechte beslissing: het was een heel eind lopen geweest. Op het terrein van het park staan meerdere oude industriële gebouwen. Eén daarvan is omgebouwd tot theater (KLPac, Kuala Lumpur Performing Arts Centre), in combinatie met een deel nieuwbouw. Met andere gebouwen zijn ze momenteel bezig.
Sentul Park

Sentul Park

Ik wilde bij het KLPac kaartjes kopen voor de musical The Wizard of Oz, maar ik was nog te vroeg. Over een paar weken maar weer terug. Naast het KLPac ligt in het park het Sentul Park Koi Centre. Het Koi Centre was niet meer dan bassins vol met Koi karpers. Daar waren we dus zo klaar. Wat wel leuk is, is dat er ook Koi karpers (samen met andere vissen en schildpadden) in een grote vijver zitten en je deze eten mag geven. Het geheel ligt in een groen park, maar het ‘echte’ Sentul Park is alleen toegankelijk voor een beperkt aantal omwonenden.

Naili's Place

Naili's Place

’s Avonds zijn we gaan eten bij Naili’s Place. Bij binnenkomst valt direct de geweldige setting op: Beach-stijl achtig met veel natuurlijke materialen en decoratie, sfeervolle hoekjes, gescheiden door stroompjes water. Het restaurant is half binnen, half buiten. Een keuze voor een tafel is moeilijk te maken: een ‘gewone’ tafel met stoelen, op de grond zitten aan een lage tafel, in een heuse boomhut klimmen. Het eten is voor ieder wat wils: traditioneel Maleis, noodles en Westers. De eerste keer dat we hier kwamen was met een collega van Sjoerd en zijn vrouw en kindje. Later zijn we er nog met Bart en Patricia geweest. Omdat wij dit zo’n leuk tentje vinden, had ik tijdens de Flits redactievergadering gezegd dat ik er wel een stukje over wilde schrijven. Hier hoort natuurlijk ook een geweldige foto bij. Genoeg reden dus om wederom een bezoekje te brengen en van de ambiance en het eten te genieten. Gisteren heb ik mijn stukje opgestuurd. Nou maar afwachten hoe het er straks uitziet in de Flits…

Afgelopen week en deze week is Sjoerd de hele week naar een klant buiten KL. Dat betekent laat thuis en eenmaal thuis nog een rapport schrijven, mails beantwoorden, etc. Oh ja, en nog wat eten naar binnen werken. Niet echt gezellig dus. Daarbij komt dat hij de auto mee heeft :( . Afgelopen donderdag organiseerde de Nederlandse Vereniging een NL filmavond met de Heineken ontvoering. Ik had mij aangemeld, met de notitie dat Sjoerd heel misschien zou komen. Daar ging ik dus niet van uit. Ik was erg blij verrast toen Sjoerd belde dat hij het wel ging halen. Veel van jullie zullen de film wel al gezien hebben; wij nu dus ook. Daarna helaas meteen naar huis, want de volgende dag weer vroeg op.

Anja in het park

Anja in het park

In eerste instantie hadden wij het idee afgelopen weekend naar Melaka te gaan. Maar omdat Sjoerd een zware week had gehad en er nog één voor de boeg heeft, hebben we het maar rustig aan gedaan. Zaterdag hebben we eerst lekker uitgeslapen en zijn daarna naar de Sunway Pyramid mall gegaan. Hier zijn we al eerder geweest voor het schaatsen, maar toen hebben we de mall zelf verder niet bekeken. Van buiten ziet de mall er geweldig uit en kom je zelf binnen via een Sphinx. Helaas is hier binnen in de mall niets van te zien… Wat ons betreft een gemiste kans om het iets unieks te maken. We hebben wat aankopen gedaan, maar zijn er niet erg lang gebleven. Het blijft immers een mall (wel één van de grotere) waarvan ze er hier in KL en omgeving wel honderd van hebben.

’s Avonds wilden we eigenlijk naar een luchtballon festival gaan. Maar aangezien het bijna een uur rijden was en Sjoerd nog redelijk moe was van de afgelopen week, zijn we maar niet gegaan. In plaats daarvan zijn we lekker uit eten gegaan. Iets wat we niet zo vaak doen hier, omdat we meestal een goedkoop stalletje uitzoeken voor een snelle, heerlijke, lokale hap. We zijn naar een restaurant, genaamd Bijan, gegaan waar Sjoerd in november al geweest was met zijn baas. Het eten is Maleis, maar in een Westerse entourage, inclusief wijn. De prijzen zijn helaas ook Westers… Maar het eten was geweldig! Vooraf hadden we krokante, gefrituurde groenten met een lekkere pinda-chili saus en gestoomde pakketjes met gehakt en kruiden. Daarna had ik lamsrendang (veel!) en Sjoerd garnalen in een romige Duriansaus. Durian is hét nationale fruit hier. Veel buitenlanders vinden het niet lekker, maar de locals zijn er dol op. Het staat nog steeds op ons lijstje om het een paar collega’s durian te gaan eten. Vaak is dat in de vorm van een ‘all you can eat’. Helaas is het seizoen al geweest en kun je beter even wachten. Maar Sjoerd vond de saus erg lekker. Hoewel we eigenlijk geen dessert meer op konden, wilden we toch wat proberen. Dit omdat de Maleise stalletjes op straat geen desserts verkopen en wij toch wel eens wat wilden proeven. Eerst maar even gewacht om het eten te laten zakken en de fles wijn leeg te maken. We kozen voor pandan pudding (romige pudding met pandan en palmsuiker siroop) en Gula Melaka cake (gestoomde palmsuiker sponscake met palmsuiker saus en kokos ijs). Super lekker, maar niet heel goed voor je gewicht.

Eten in het Yong Tau Foo tentje

Eten in het Yong Tau Foo tentje

Voor zondag hadden we Dennis (collega) en zijn verloofde gevraagd bij ons te komen eten. ’s Avonds konden ze niet, maar ze stelden voor te gaan lunchen bij een Chinees tentje bij hun in de buurt. Sjoerd’s collega’s willen ons echt alles laten zien en vinden het leuk om te zien dat wij zo van de lokale dingen genieten (in tegenstelling tot de meeste expats die het voornamelijk bij westers eten houden). Echt in de buurt bleek het niet: het was bijna een half uur rijden. Maar goed. We kwamen weer uit in een straatje waar we zelf nooit zouden komen. Het was een Yong Tau Foo tentje (zie http://en.wikipedia.org/wiki/Yong_Tau_Foo). Eerst moesten we de ingrediënten kiezen: visballetjes, varkensvlees, tofu, ladies fingers, aubergines, grote rode pepers. Sommige ingrediënten zijn van te voren al gefrituurd in een krokant korstje. Daarna wordt het eten voor je bereid: alles wordt in een soep gegooid, gekookt en met soep en al geserveerd. Enkele ingrediënten werden gefrituurd, samen met enkele dumplings die we ook besteld hadden. Wat ook wel opmerkelijk was, was dat ze het vlees en de vis ín de groenten hadden gestopt. Dennis had ook voor ieder de specialiteit van het huis besteld: een pakketje uit de oven met kip, veel knoflook en kruiden. Super lekker! Ook bestelde hij een soort van witte pudding (van soja bonen denk ik) met een heerlijke topping. Toen alles op tafel stond hadden we wel zoiets van: krijgen we dat wel op? Maar omdat het zo lekker was, is dat wel gelukt.
Anja en Dennis in het Yong Tau Foo tentje

Anja en Dennis in het Yong Tau Foo tentje

Daarna zijn we nog even naar een dichtbij gelegen mall geweest om een stukje te lopen en het eten een beetje te laten zakken. Dat eten laten zakken lukte niet helemaal, omdat de twee nog iets in petto hadden voor ons: een iced milktea met bubbles. Sjoerd bestelde er één met Earl Grey thee en ik een zoete variant met meloen. Die van Sjoerd had een super sterke theesmaak, wat het niet echt lekker maakte. Die van mij was beter, al ben je de bubbles (een soort van ronde, zwarte gummies) op een gegeven moment wel beu. Daarbij kwam dat we nog erg vol zaten. Toch hebben we netjes onze beker (volgens mij wel een halve liter!) leeggedronken. ’s Avonds hebben we alleen een roti canai (een soort van pannenkoek) gegeten, meer kon er niet in…

Om al dit lekkere eten te compenseren ben ik vanmorgen gaan zwemmen (probeer ik 2 tot 3 keer per week te doen) en morgen maar weer fitnessen! Want donderdag ga ik naar de eerste bijeenkomst van de kookclub van de IWAKL en er staat cheesecake op het programma…

(Sorry dat het weer zo’n lang bericht geworden is; we maken nu eenmaal veel mee en willen dit graag met jullie delen!)

5 reacties op “‘Zomaar’ een week in KL

  1. Ik merk nu wel op dat ik in NY veel aziatische keuken heb meegekregen… bubble tea (uh ja…. je moet er even aan wennen), dumplings, durian. Die durian was in het lab nogal controversieel… labmate Cherie vond het super vies (durian stond in het lab dan ook wel bekend als ‘stinky fruit’), terwijl Benjapol het heerlijk vond. Ik vond het wel vreemd, maar niet persee vies. Lijkt me leuk om die daar met jullie te eten!

  2. Ik heb er absoluut geen probleem mee dat er zo uitgebreid geschreven wordt. Ik heb maar een (heel) groot probleem: al die overheerlijke beschrijvingen van al die overheerlijke gerechten doen mij het water in de mond lopen. Maar, ga maar daar maar lekker mee door. Kunnen wij misschien alvast een selectie gaan maken.
    Eetze.
    Pap

  3. Hoi Anja en Sjoerd,
    Weer een super-leuk verslag waardoor de herinneringen aan KL weer volop boven komen!!! Al dit lekkere dingen….. dan eten we in Nederland toch maar gewoontjes……
    Bij ons gaat het zijn gangetje al zijn we toch weer aan het denken wat onze volgende vakantie zal worden …. :-)
    Groetjes
    Patricia

  4. Hoi Anja en Sjoerd, wat een hartstikke leuk en gezellig bericht hebbben jullie weer met je lezers gedeeld :) ! Weet je wat ik het mooiste vind? Dat jullie zo overduidelijk genieten en daarbij gebruik maken van alle mogelijkheden om KL en Maleisië beter te leren kennen. Land en stad mogen zich gelukkig prijzen met zulke enthousiaste en geïnteresseerde expats!
    Hartelijke groeten, Huibert

Geef een reactie