Weekendje weg in eigen land: Melaka

Na drie minder leuke weken en weekenden (Sjoerd was twee weken naar de klant en één week naar NL), was het weer eens tijd voor een uitstapje. We waren het er snel over eens: Melaka! Sjoerd is vrijdag iets eerder op het werk weggegaan, zodat we voor de files weg konden en bijtijds in Melaka aan zouden komen. Wel vreemd om in zo’n land gewoon met de auto op pad te kunnen. Eigenlijk is het maar een weekendje weg in eigen land… Toch vergaten we telkens dat we met de auto waren. Dit kwam vooral omdat alles in het centrum op loopafstand is. Wat nog vreemder was om te zien, waren al die Nederlandse invloeden: we waren toch weg in EIGEN land? Dat maakt het ook weer erg leuk.

Hapje eten bij verzameling Chinese stalletjes

Hapje eten bij verzameling Chinese stalletjes

Rond het avondeten kwamen we aan in Melaka. Het hotel was gelukkig makkelijk te vinden en er was een parkeerterrein aan de overkant van de straat. Toen we het hotel weer uitkwamen om wat te gaan eten, troffen we iets aan wat we helemaal niet verwacht hadden: een paasprocessie. De hele straat was afgezet en een lange stoet liep een route naar de St. Peter’s church, de oudste functionerende katholieke kerk in Maleisië. Wel vreemd te zien in een islamitisch land als Maleisië. Achteraf gezien hadden we dit natuurlijk wel kunnen bedenken als je kijkt naar het Europese verleden. We wilden eigenlijk gaan eten bij een restaurant tip uit de Loney Planet (een stukje buiten het centrum), maar hier stonden rijen mensen op straat te wachten. Dus maar niet gedaan. Vervolgens zijn we richting het centrum gelopen en hebben we langs de Jonker’s Walk Night Market geslenterd.
Anja 's avonds bij het waterrad

Anja 's avonds bij het waterrad

Leuk om een keer gezien te hebben, maar te toeristisch, te veel rommel, voor te veel geld. Wat ons meteen opviel: alleen maar Chinezen, en veel… Wie denkt dat Melaka zo in de 21e eeuw eindelijk verlost is van bezetters: NOT! Eerst de Portugezen, toen de Nederlanders, daarna de Engelsen en dan nu de Chinezen. In een zijstraatje zagen we een verzameling Chinese stalletjes en hebben daar een hapje gegeten. Daarna hebben we de drukte ontweken en hebben we langs het water gelopen en foto’s gemaakt.

De teh tarik en Anja

De teh tarik en Anja

Bij het hotel zat geen ontbijt in, maar dat vonden wij helemaal niet erg. Melaka is namelijk de overtreffende trap van Maleisië qua eten. Halverwege richting het centrum zijn we neergestreken bij een Indiase tent. Ze hadden vele variaties op de welbekende roti canai. Traditioneel geserveerd op een bananenblad en vergezeld door een teh tarik. Heerlijk!
We zijn onze rondwandeling door het centrum gestart rondom St. Paul’s Hill, het oude Melaka. We begonnen natuurlijk lekker Nederlands: bij de Christ Church en het Stadthuys. Teszamen vormt het een mooi ensemble met zijn terracotta kleur en typisch Hollandse koloniale bouwstijl, gelegen rondom een pleintje. Het Stadthuys huisvest het Museum of History & Ethnography. Als je een kaartje koopt (maar RM5!) krijg je meteen toegang tot twee andere musea op het terrein.
De Christ Church en het Stadthuys

De Christ Church en het Stadthuys

Het was een interessante tentoonstelling en tegelijkertijd een welkome afkoeling. Daarna zijn we de berg op gegaan naar de ruïne van de St. Paul’s Church. Wederom veel Hollandse historie en zelfs grafstenen die wij konden lezen (en veel andere bezoekers niet…). Via de Nederlandse begraafplaats zijn we weer naar beneden gegaan. Opmerkelijk detail: er liggen hier meer Engelsen dan Nederlanders begraven. Via een achteringang (was volgens mij niet de bedoeling) kwamen we op het terrein van het paleis van de sultan van Melaka (wel een replica) terecht. Toen we naar binnen wilden, bleek dat je een ticket moest kopen bij de ingang. Hier hadden we niet zoveel zin in en hebben nog even door de mooie, grote tuin gewandeld. Was vast niet de bedoeling zonder een ticket, maar toch…
De ruïne van de St. Paul’s Church

De ruïne van de St. Paul’s Church

Direct naast het paleis ligt de Porta de Santiago: één van de vier hoofdpoorten van het Portugese fort A’Famosa. Ik had van tevoren foto’s van deze poort gezien en deze leek erg groot en indrukwekkend. In werkelijkheid is deze een stuk kleiner en dacht ik in eerste instantie zelfs dat het nog bij de St. Paul’s Church hoorde en zochten we naar de echte Porta de Santiago… De rest van het gebied rondom St. Paul’s Hill wordt in beslag genomen door musea en nog meer musea. Om moe van te worden. Het enige interessante museum, het architectuur museum, was al een jaar gesloten tot nader order.

Anja voor het paleis van de sultan

Anja voor het paleis van de sultan

Hierna zijn we de rivier overgestoken naar het iets nieuwere (lees iets minder oude) gedeelte van Melaka en hebben we geluncht wij een Chinees restaurant. Waar anders, want dit deel van Melaka kunnen ze beter Chinatown noemen! Toen maar weer verder gegaan met de wandeling, die ons bracht bij de Heerenstreet (klinkt Nederlands…). Er is nog hier nog maar weinig bewaard gebleven. In het pand 8 Heerenstraat hebben ze een typisch 18e eeuws, Nederlandse periode, huis gerenoveerd. Hier was een aardige man die ons het een en ander vertelde en daarna natuurlijk een boek over ‘The Dutch in Malaka’ wilde verkopen. Ook hebben de Jonker’s Street overdag gezien en heel veel Chinese tempels.
Sjoerd in de tuin van het paleis van de sultan

Sjoerd in de tuin van het paleis van de sultan

Oh ja, en één moskee. Maar dan wel een hele aparte. Van een collega van Sjoerd hadden we een tip gekregen voor een leuke tent om (durian) cendol te gaan eten. Vrijdag avond waren we hier al langs gelopen, maar was alles uitverkocht. Nu stond er een enorm lange rij. We hebben maar een ander tentje gevonden om een cendol te eten. Was ook prima. Iets anders waar Melaka bekend om staat is de Chicken Rice Ball: een soort Hainan kip (niet echt onze favoriet) met rijst in de vorm van balletjes. Ook bij het hiervoor aangeraden restaurant stond een lange rij mensen te wachten. Blijkbaar wachten ze hier graag voor goed eten.

Porta de Santiago

Porta de Santiago

En toen begon het, zoals elke dag in Maleisië, te regenen. We hebben maar snel een droog plekje opgezocht en een borreltje gedronken. Daarna weer een restaurant tip uit de Loney Planet geprobeerd waar wel plaats was: Harper’s restaurant. Het stond omschreven als fusion restaurant (Maleis – Westers), maar daar was weinig van te merken. Misschien dat het Westers eten was, bereid door een Maleisiër die er niet zo veel verstand van had… Of je in Maleisië nu in een duur en chique restaurant gaat eten, of bij een stalletje om de hoek, het eten staat meestal na een paar minuten voor je neus. Niet echt een gezellig avondje uit dus. Maar hier hadden wij iets op gevonden: dit restaurant serveerde de gerechten ook als tapas.
Boottocht

Boottocht

Wij bestelden dus eerst maar eens twee tapas en wachtten een hele tijd met het bestellen van de volgende. Zodoende ben je iets langer bezig en kun je je fles wijn wel opkrijgen… Ze hadden trouwens een geweldige combinatie (NOT!): kip gevuld met een garnalenpasta. Zelfs Sjoerd vond het niet lekker (als combinatie dan). Ook handig dat je dat niet op de kaart zet. Maar ja, wij hebben ons prima geamuseerd en hebben ook wel genoten van het eten. Hierna wilden we nog voor een rondvaart gaan, maar er stond een super lange rij. Maar lekker gaan slapen dus.

Replica van het 16e eeuwse Portugese schip

Replica van het 16e eeuwse Portugese schip

Zondag zijn we maar weer gaan ontbijten bij de Indiase tent. Sjoerd had een soort roti met schapenvlees. Erg lekker, maar het had ook de helft kunnen zijn, zo veel als het was. Hierna zijn we direct naar de rondvaartboten gegaan. Ditmaal geen wachtrij. De rondvaart verraste ons: hij ging 9 kilometer langs de Sungai Melaka. De gehele waterkant was mooi ingericht en achterkanten van woningen waren voorkanten gemaakt of geheel beschilderd. Ook komt de boot langs Kampung Morten: een levend museum van een traditionele Maleise kampung. Hier zagen we voor het eerst weer Maleisiërs in plaats van Chinezen. Ook loopt er langs een deel van de boottocht (nou niet echt het drukste deel) een monorail met een begin- en een eindstation. Meer niet. Er stond één treintje bij het eindstation, maar ik vraag me af of deze nog gebruikt wordt. Een beetje een mislukking dus, vooral op een locatie waar niet zoveel te zien is.
Anja voor het Fort St. John

Anja voor het Fort St. John

Na de boottocht zijn we naar het Maritiem Museum gegaan. Dit is gevestigd in een levensgrote replica van een 16e eeuws Portugees schip. Wederom kreeg je met het kaartje toegang tot twee andere musea. Ditmaal voor een bedrag van RM3. Kost echt niets! Toen terug naar het hotel (en dus de auto) en op naar het Fort St. John , zo’n drie kilometer buiten het centrum. En dat was duidelijk te zien: er was niemand! Stond ook niet in de Lonely Planet… Dit fort is aan het eind van de 18e eeuw door de Hollanders gebouwd op een kleine heuvel.
Sjoerd bij het kanon in Fort St. John

Sjoerd bij het kanon in Fort St. John

Het was eigenlijk wel frappant om zo’n stukje historie te zien. In Nederland leer je op school allemaal dingen over de VOC. Maar als je dan rondloopt in een omgeving waar zij ook daadwerkelijk iets ‘aangericht’ heeft (NB: Melaka was niet alleen tactisch een goede plek voor de handel, maar men wilde vooral de handel in Batavia stimuleren door Melaka minder aantrekkelijk te maken), dan doet het toch wat om een kanon met een VOC embleem te zien staan.

Sjoerd bij de zee

Sjoerd bij de zee

Als laatste voordat we weer naar KL terug zouden gaan een verplicht item voor Sjoerd: naar de ZEE! Vond ik helemaal niet erg! Even op de rotsen gezeten en geluisterd naar het water en toen was het echt tijd om naar huis te gaan. Helaas duurde dat iets langer vanwege de zware regen en onweer. Er was zelfs een inslag net naast onze auto! Uiteindelijk, iets later dan gepland, weer thuis gekomen. Moeten we vaker doen!

4 reacties op “Weekendje weg in eigen land: Melaka

  1. Ik krijg het gevoel dat tegen de tijd dat jullie klaar zijn in Maleisie jullie het land helemaal binnenste buiten gekeerd zullen hebben wat betreft die interessante plekken waar de gewone bezoeker niet komt. wij genieten hier intens van jullie (smul)verhalen!
    pap en mam

  2. Ook dit stukje brengt weer veel herinneringen boven! Alleen nu van 7 jaar geleden en niet 7 weken… Wat ik me met name nog kan herinneren (behalve alle mooie plekken die jullie beschrijven) is dat het er erg heet was! Zo heet dat we na één dag ons pitoreske hotelletje ingeruild hadden voor een luxer exemplaar, met zwembad.
    Volgens mij zijn wij toen ook via de achteringang bij dat paleis gekomen, als ik mij niet vergis.

    Bart

    • Dat waren we inderdaad nog vergeten te benadrukken… HET WAS HEEL WARM. Maar goed, ondertussen zijn wij wellicht al iets meer gewend.

      Wat me meer verbaast, is dat wij hier nu zo’n 4 maanden voor nodig hebben, hoe hebben jullie dat in zo’n korte tijd allemaal gezien en gedaan?

  3. Hoi Sjoerd en Anja, wat een prachtige ervarinringen hebben jullie weer opgedaan! En ik had er geen idee meer van dat Melaka ooit door de Nederlanders was ingelijfd… Wat leuk om dan te lezen dat er nog steeds zoveel aan die tijd herinnert! En het doet me natuurlijk genoegen dat je dan aan het eind van het bezoek ook nog even de zee wilt zien en horen :) !
    Hartelijke groeten, Huibert
    PS. Sorry voor mijn late reactie, ik heb de laatste twee weken een enorme achterstand opgelopen door alle drukte. Komt wel weer goed…

Geef een reactie