Leve de koningin van Oz

Door de regenval is de (kolkende) rivier nu 3 meter gestegen

Door de regenval is de (kolkende) rivier nu 3 meter gestegen

Zoals Anja de vorige keer al eindigde, was het hier afgelopen maandag en dinsdag echt pokkeweer. Niet echt weer om Koninginnedag te vieren. Nu had dat op maandag sowieso niet echt gekund, want 30 april is hier gewoon 30 april: een dag als alle andere (werk-)dagen. Dit in tegenstelling tot dinsdag: Labour Day, bij ons beter bekend als Dag van de Arbeid. Dit lijkt een beetje een paradox, want in veel landen, waaronder Maleisië, is het een belangrijke feestdag. Feestdag of niet, duty calls, dus ik ging lekker naar kantoor – achteraf gezien nog niet eens zo’n slechte keuze in verband met het weer. Op dit moment is het een hectische periode waarin de afspraken al staan, dus moeten we er alles aan doen om de afspraken ook daadwerkelijk na te komen.

Dan helpt het niet dat het gisteren (5 mei) ook nog eens Wesak Day was. Ondanks dat dit op zaterdag viel, hadden veel bedrijven vrijdag al vrijaf om dit te compenseren. Dit doet me overigens denken aan Bevrijdingsdag: dit jaar kon iedereen dit vieren (al lijkt het me stug dat veel mensen vrijdag compensatie kregen). Doordat vrijdag dus voor velen vrijaf was, is een aantal afspraken naar voren geschoven. Zodoende was ik dinsdag niet alleen, want een van mijn collega’s moest ineens woensdag al klaar zijn in plaats van donderdag.

Lekkere bitterballen! (is de foto bewogen of heb ik teveel Heineken op?)

Lekkere bitterballen! (is de foto bewogen of heb ik teveel Heineken op?)

Om toch een Koninginnedag gevoel te krijgen, waren we – de hele Nederlandse Vereniging en alle Nederlandse getinte bedrijven – bij de ambassadeur thuis uitgenodigd voor een borrel. De borrel zelf begon om vijf uur, maar wij waren er niet voor zessen. Dat kwam enerzijds omdat we niet op tijd vertrokken, maar anderzijds door het verkeer. We vertrokken vanaf kantoor, wat naar Nederlandse begrippen misschien nog net op loopafstand ligt van de residentie. Met het weer hier en de rondweg die overgestoken moest worden, is dat echter geen optie, tenzij je een portable douche en schone kleren meesjouwt. Dus maar met de taxi de file in die ik elke dag vanaf mijn werkplek mag aanschouwen. Gelukkig waren we nog net op tijd om de speech van de ambassadeur aan te horen, het Wilhelmus mee te zingen en na ‘Leve de koningin’ driewerf ‘hoezee’ te roepen.
De borrel zou eigenlijk om half acht afgelopen zijn, maar volgens mij was er meer dan genoeg ingeslagen. En het is toch zonde om al die haring weg te gooien… Zodoende hebben we tot een uur of tien kunnen bijkletsen met mensen die we hier tot nu toe allemaal al hebben leren kennen, onder het genot van haring, bitterballen, Heineken en Grimbergen. En deze keer hoefden we niet eens te fuiken voor de bitterballen!

Op kantoor was er nog wat nodig van de Ikea (o.a. oranje handdoeken!), dus hadden we bedacht dat we daar gisteren maar eens naar toe moesten. Anja had namelijk al eens ondervonden dat het onmogelijk is om met je karretje bij de auto te komen, dus alleen gaan is nogal onpraktisch als je veel en/of grote dingen bij je hebt. Het beste kunnen we hier op zaterdag samen naar toe. Keerzijde is wel dat naar de Ikea gaan op zaterdag hier zoiets is als op 2e Kerst-, Paas- of Pinksterdag in Nederland. Na drie rondjes door de parkeergarage vonden we eindelijk een plekje, al vond iemand anders dat hij ook recht had op dat plekje. Gelukkig voor ons blokkeerde de uitgaande auto zijn pad en konden we lekker parkeren. Het moderne rijden hier draait meer om assertiviteit…

Stairway to heav... hell?

Stairway to heav... hell?

Na een rondje showroom en magazijn – met uiteraard een pitstop voor de gehaktballetjes – eerst even terug naar de auto en ondertussen tientallen parkeerplek zoekende mensen teleurstellen omdat we echt niet weggingen. Rondom de Ikea zit namelijk ook een heel mall complex met allerhande thema’s en dat wilden wij wel eens bekijken. Stiekem hebben we er best wat leuke en nuttige adresjes gevonden, dus we hebben er goed aan gedaan om hier eens door heen te struinen. Omdat we ’s avonds nog wat op het programma hadden staan, besloten we nu dan toch wel naar huis te gaan. Dit tot groot genoegen van één gelukkige, want er waren nog steeds meer auto’s dan parkeerplekken.

Het idee dat ik heb van navigatiesystemen zonder toeters en bellen, als gebruik maken van file-informatie, is dat ze deterministisch zijn. Als ik vandaag op punt A sta en ik moet naar punt B, dan verwacht ik dat ik dezelfde route krijg voorgeschoteld als morgen of gisteren. Zo niet met ons systeem. Op de een of andere manier kreeg ik een heel andere route suggestie dan Anja de vorige keer. Dit was bij de heenweg al een beetje het geval, maar bij de terugweg werd een en ander wat problematischer, omdat er U-turns dwars door een betonnen muur gemaakt zouden moeten worden, er afgeslagen zou moeten worden bij wegen die er niet zijn enz. En dat terwijl we de nieuwste kaarten hebben. Na een flinke omweg zijn we gelukkig netjes thuisgekomen.

Zoals gezegd hadden we nog een avondprogramma: ‘The Wizard of Oz’ werd opgevoerd bij een theater om de hoek. Helaas is dat om de hoek hemelsbreed misschien driehonderd meter, maar qua loopafstand al snel meer dan een kilometer, doordat we een spoor moeten kruisen en daarnaast twee keer hetzelfde eind parallel aan het spoor moeten lopen. Lekker luxe met de auto dus. Bijkomend voordeel was wel dat we onze blik voor het avondeten weer konden verruimen, want we hoefden zodoende niet pal naast huis iets te gaan eten.

Terras uitgebouwd op straat

Terras uitgebouwd op straat

Van een klant van ons heb ik al eens begrepen dat een Chinese tent hier in de buurt hele lekkere Chinese (vis-)curry en chickenwings had. Het grappige was dat ik de tent al wel kende, want toen hij probeerde uit te leggen waar het was, vroeg ik of die niet naast een kapsalon zat; de kapsalon waar ik nu twee keer geweest ben. Het bleek inderdaad die tent te zijn. Dan moet je bedenken dat de goede man hier zo’n 40 kilometer vandaan woont en uit het gehele culinaire bos hier in de regio juist deze ‘boom’ aanprijst. Dan moesten we dat maar eens proberen.

Netjes alles opgegegeten

Netjes alles opgegegeten

En inderdaad: we zijn niet teleurgesteld. De curry had een heerlijke smaak en was goed gevuld met vis, okra, boontjes, aubergine en een soort gefrituurde tofu. Zelfs Anja heeft hier van mee zitten smullen (met uitzondering van de vis natuurlijk).
De cast na de show

De cast na de show

Daarnaast de chickenwings geprobeerd en ook hiervoor geldt: geen woord gelogen! Om nog aan onze groenten te komen hadden we ook een soort paksoi besteld. Daarnaast ook nog een ‘kong po chicken’, want we hadden slechts een paar chickenwings. ‘Helaas’ moeten we nog steeds leren dat bij een gemiddelde Chinese gelegenheid hier small porties helemaal niet small zijn. Aan twee tot drie gerechtjes hadden we al meer dan genoeg gehad.
Voor uitbuiken was geen tijd, want we moesten door naar het theater. Het was een hele geslaagde show, waarin een zeer grote dosis humor verwerkt zat. Er zaten ook wat lokale grapjes in, die we zelfs al begrepen!

3 reacties op “Leve de koningin van Oz

  1. Maar hoe is het nou afgelopen met die oranje handdoeken? Heb je die nog op de kop kunnen tikken :) ? En ik begin me nu ook wel af te vragen hoeveel honderden kilometers jullie alleen al dit jaar in KL afleggen met de auto?? Het is hard werken, maar gelukkig ook veel plezier!
    Hartelijke groeten, Huibert

    • Huibert,

      Dat is dan weer het voordeel aan het assortiment van de Ikea. Vanuit NL was bekend dat we die daar konden halen, dus ze zijn in ons bezit!

      Wat betreft die kilometers zijn het er inderdaad veel, maar helaas is de route zoals gezegd niet elke keer hetzelfde. Zodoende leren we de wegen nog niet echt kennen…

      Maar… wij vermaken ons prima!

  2. Ik krijg wel het idee dat jullie de cursus ‘hoe wordt ik flexibel’ met goed gevolg af zullen sluiten en vrolijk door kunnen gaan naar de vervolgcursus: ‘het kan nóg flexibeler!’
    Mijn zoon kennende zullen de oranje handdoeken op kantoor veel vergoeden!
    Groetjes Mam

Geef een reactie