De draad weer oppakken

Decor van de musical

Decor van de musical

Het voorgaande stukje heeft een tijdje op zich laten wachten. Ondanks de drukte maken we een boel mee. Reden te meer om de draad maar weer eens op te pakken. Wie ons op Facebook volgt heeft waarschijnlijk al een en ander meegekregen. Zo zaten we vorige week bij een high school musical uitvoeringen van Hairspray. In eerste instantie zul je zeggen: waarom zou je naar een high school musical willen? Nu blijkt er hier een internationale school te zijn die het concept high school musical tot een kunst verheven lijkt te hebben. Of je nu de hoofdrol hebt of een taak achter de schermen, iedereen die hier zijn of haar steentje aan bijdraagt, doet dit met de overgave van een professional. Het eindresultaat doet dan ook niet onder voor een doorsnee professionele musical. Licht, geluid, muziek, decor, kleding, … alles was tot in de puntjes geregeld. Het was dusdanig goed dat zelfs de aanwezige royalty – waarvoor we een aantal keer netjes moesten opstaan – zich prima vermaakte en tot het eind bleef (wat bijna nooit het geval is).
Dit jaarlijks terugkerend fenomeen is zeer bekend binnen een relatief beperkt gezelschap (uiteraard naast de ouders en oud-leerlingen). Enerzijds helaas, want er zouden zoveel meer mensen hier van moeten genieten. Anderzijds is het goed, want nu konden wij tenminste nog een kaartje voor één van de zes uitvoeringen bemachtigen. Dank aan Linda – iemand die we hier hebben leren kennen en die op deze school gewerkt heeft – die ons hiervoor getipt heeft (en natuurlijk zelf ook meeging).

Kookgroep

Kookgroep

Ook heeft Anja deze week weer een activiteit gehad van de kookgroep van de IWAKL. Omdat dit in Shah Alam was (zo’n drie kwartier uur rijden), was er een heel rijschema opgezet. Helaas bleek één van de deelnemers met auto op het laatste moment niet meer te kunnen, dus moest er nog snel een taxi gevonden worden. Taxi’s in overvloed hier. Echter, taxi’s die én naar Shah Alam willen rijden én een adres in Shah Alam weten én op de meter willen rijden: 0. De oplossing was dat de
Lekker eten na het koken

Lekker eten na het koken

chauffeur achter één van de andere auto’s aan zou rijden. Dat klinkt handig, maar werkt voor geen meter met eigenwijze taxichauffeurs.
Gelukkig kwam alles uiteindelijk op zijn pootjes terecht en weet Anja ondertussen hoe ze peri-peri chicken met potato wedges, Malawian chicken briyani, tropical salade en meri (mary?) biscuit desert moet maken. Mochten de stalletjes ooit tegen gaan vallen, dan hoef ik mij dus geen zorgen te maken ;) .

Eten in 4 stappen banana leaf, rijst, curry, leeg

Eten in 4 stappen banana leaf, rijst, curry, leeg

De draad oppakken geldt ook voor onze todo lijst. Er stond al sinds maart een bezoekje aan een specifiek banana leaf restaurant op het programma. Anja heeft hier al eens over geschreven (zie Wederom alleen) en heeft toen al aangegeven dat dit ook echt iets voor mij was. Daarnaast stond de Thean Hou tempel al sinds december op het programma. In het begin hebben we dit nog niet gedaan, omdat de tempel vrij moeilijk te bereiken is zonder auto. Daarna is het er eigenlijk nooit van gekomen. Toen we ons vanochtend afvroegen wat we vandaag eens konden gaan doen in plaats van luieren en bijkomen van de afgelopen week, was de keuze dan ook snel gemaakt. We kunnen elk weekend wel ‘uitrusten’ thuis, maar dan zien we niets meer van de cultuur en het land en hebben we niets meer om over te schrijven…

Lekker met je handen eten

Lekker met je handen eten

Het zal voor velen ondertussen geen verrassing zijn, dat men hier ontbijt, luncht en dineert met rijst. Toch hadden we nu niet direct zin om vroeg in de ochtend een gehele banana leaf maaltijd naar binnen te stouwen. In plaats daarvan leek het ons beter om meer voor een late brunch/vroege lunch te gaan (zo konden we het weekend toch beginnen met luieren!). Omdat in het weekend het verkeer nogal meevalt, waren we er zo. Het zat al helemaal vol! Sommige mensen zijn dus wel in staat om zo’n berg voedsel in de vroege ochtend te verorberen…

Eindelijk eens samen op de foto

Eindelijk eens samen op de foto

Als je een banana leaf met nasi bestelt, begin je een etappekoers. Je krijgt eerst een bananenblad, dan scheppen ze daar rijst op. Vervolgens worden er verschillende dingen bijgeschept. In ons geval was dat een atjar (frisse, zure en pittige komkommersalade), een aardappelsalade met komijn en een soort tomatensalsa. Hierna komen ze nog met een aantal curries die je over je rijst hoort te scheppen, want droge witte rijst eet je niet; vergelijk het met een droge boterham zonder boter en/of beleg. De curry (of kary) is eigenlijk een ingedikte groente-, vis- of kipbouillon vol met allerlei kruiden. Vaak heeft deze ook nog een pittige nasmaak. Alsof dit nog niet alles is, zijn er ook nog bijgerechten te kiezen: kip, vis, tofu, garnalen, …

Niet aan te slepen hoeveelheid durians

Niet aan te slepen hoeveelheid durians

En dan komt eindelijk de grande finale: opeten! Zoals Anja al eerder schreef, was het een must dat ik hier eens langs ging. Hier was geen woord van gelogen, want het was weer eens H E E R L I J K! Daarnaast vind ik het vooral leuk omdat je dit eigenlijk met je handen dient te doen. Toen ik vorig jaar in Oman was, heeft men mij de ‘techniek’ hiervoor geleerd en ondertussen heb ik deze al een half jaar kunnen verfijnen. Het feit dat ik dit onder de knie heb, breekt regelmatig het ijs als we met klanten een rijstmaaltijd eten. Mijn collega vertelt dan vol trots dat ik niet even ben overgevlogen vanuit Nederland, maar KL-based staff ben en zélfs met mijn handen eet! Datzelfde gold voor het feit dat ik meeging om te genieten van durian. Het was voor mij de eerste keer, maar ze vonden het maar wat leuk dat ik net zo hard met ze mee at. Met je handen eten (of beter gezegd: met je rechterhand eten!) heeft nog een ander voordeel: je kunt de kip die doorgaans met bot en al geserveerd wordt veel makkelijker fileren.

Het plein voor de 'echte' tempel

Het plein voor de 'echte' tempel

Tijd voor uitbuiken was er niet echt, want we wilden nog door naar de Thean Hou tempel. Dit is één van de grootste boedhistische tempels in Zuid-oost Azië. Tel daarbij op dat de tempel boven op een steile heuvel staat en je hebt echt het gevoel dat je naar een enorme tempel op weg bent. De tempel mag dan groot heten, maar zoveel groter dan andere grote tempels die we ondertussen bezocht hebben, vond ik de tempel zelf niet. Het is meer de grootte van het complex dat meetelt volgens mij. Alvorens je het tempel gedeelte kon betreden, moest je namelijk eerst vier verdiepingen met de trap door het gebouw. Toch was het de moeite waard, want er was enorm veel moeite besteed aan allerlei decoratie en attributen in de tempel zelf. Een echte aanrader voor iedereen die vervoer weet te regelen de steile heuvel op!

Binnenin de tempel

Binnenin de tempel

Steile heuvels, daar was iets mee. Ow ja, natuurlijk: de Tour begint! In tegenstelling tot het EK wordt dit wel makkelijk hier te volgen, want de etappes beginnen rond de tijd dat ik naar huis ga en de aankomsten vallen rond bedtijd. Het enige wat ik moet missen, is de avondetappe. Nou ja, missen.
Eindelijk kunnen we de tour echt volgen (vooropgesteld dat ik niet ineens op pad moet). Het is wel grappig dat dit nu wel kan, terwijl dat in Nederland nogal eens problematisch was, de Tour wacht immers op niemand, dus ook niet op Anja en Sjoerd die nog van werk terug moesten komen.

4 reacties op “De draad weer oppakken

  1. Tjonge, de kans dat we een keer zo’n bananaleaf in het echt willen zien is weer een stuk groter geworden. Je zou haast vergeten dat het niet altijd één groot feest is bij jullie.

  2. Hoi Sjoerd en Anja, hehe ik ben weer ‘in de lucht’, heb al veel te lang niet gereageerd op jullie berichten. Sorry, de drukte liep me de afgelopen weken nogal boven het hoofd, maar gelukkig komt de vakantie er nu aan. Hartstikke leuk al jullie verhalen te lezen, niet alleen de reizen (Perth) en het leven in KL, maar ook het werk. Mooie beschrijving van het bezoek aan de site in Singapore! En wat een prachtige fotoseries hebben jullie op FB gezet! Goed te zien dat jullie niet alleen hard werken maar ook genieten in KL :) .
    Hartelijke groeten, Huibert

    • Hoi Huibert, we maakten ons al een beetje zorgen :-) . Geniet van je vakantie! Wij gaan dit weekend even genieten op Redang, een eilandje aan de oostkust van Maleisie. Mag wel na de drukke weken… En zal dan wel weer wat foto’s of FB zetten.
      Groetjes, Anja

Geef een reactie