Down under in Perth

Perth was super! We hebben enorm genoten van de dingen die we in KL een beetje missen: lagere temperaturen, een veel lagere luchtvochtigheid, westers eten (steak, bacon, kaas, mexicaans, zuivel, wijntje en biertje), zo ontzettend vriendelijke en behulpzame mensen, rustig verkeer, enz. Niet dat KL zo ‘slecht’ is, maar sommige dingen mis je gewoon een beetje. Daarnaast hebben we veel gezien en heb ik ook goed geshopt, want daar hebben ze tenminste wel mijn maat! Dat is hier in KL erg moeilijk, vooral met bh’s en bikini’s.

Aankomst in down under
Voor het eerst in mijn leven moest ik alleen vliegen, en dan meteen een heel stuk: vijf en een half uur! Momenteel is het in Perth eind herfst, begin winter. Maar de gemiddelde temperatuur voor wintertijd in Perth is 18 graden. Niet slechts dus. De afgelopen twee weken was het elke dag rond de 23 graden en was er geen regen. Toen ik donderdag middag aankwam op het vliegveld was het echter een stuk kouder en regende het hard. Gelukkig stonden er taxi’s klaar en kon ik meteen instappen. De rit naar het hotel duurde echter erg lang. Er stond behoorlijke file de stad in. Deed me denken aan KL. De taxichauffeur verzekerde me echter dat het een uitzondering was en het verkeer verder heel relaxed is en ze het woord file eigenlijk niet kennen. Ook het weer zou goed komen zei hij.

Zicht vanuit het hotel

Zicht vanuit het hotel

Toen ik de rekening van de taxi kreeg, was ik even minder blij; 40 Australische dollar (1 Australische dollar = 0,8 euro). Daarmee zijn we in KL maar verwend, met de goedkope taxi’s. Voordat ik in het hotel was, was het al half 6. Even later kwam Sjoerd ook binnen van de training die hij gegeven had. Even uitleggen: Sjoerd moest twee trainingen van ieder drie dagen geven in Perth. De eerste was van dinsdag tot en met donderdag en de tweede startte pas weer maandag. Bleven vrijdag tot en met zondag dus over voor ons om Perth te verkennen. Een mooie kans, want we hoefden dus alleen mijn vlucht te betalen. Enig minpuntje: het hotel lag niet in het centrum, maar tussen het vliegveld en het centrum in, aan een grote doorgaande weg. We hadden voor dit hotel gekozen, omdat deze het dichtst bij de locatie van de trainingen lag. Het hotel was meer een Amerikaans motel met self service kamers. We hadden dus een grote kamer met keuken, zithoek, slaapkamer en badkamer. Zo hoefde Sjoerd niet elke dag uit eten (in de buurt was geen enkele eetgelegenheid), maar kon hij gewoon iets koken en kon hij naar het ‘werk’ lopen.

Zonsondergang bij het strand

Zonsondergang bij het strand

Even later kwam een man van de training ons ophalen en zijn we in East Perth wat gaan eten en drinken met hem, zijn vrouw, een collega van hem en diens vrouw. Allemaal erg aardige mensen. Sjoerd en ik hadden afgesproken dat we niets Aziatisch zouden eten gedurende onze trip, maar vooral dat, wat we in KL een beetje missen: westers eten. Het werd dus voor ons beide steak met frietjes, vergezeld door bier en wijn. In KL is alcohol relatief duur (als je het vergelijkt met de prijzen voor het eten). In Perth dachten wij Nederlandse prijzen tegen te komen, maar dat viel tegen: een glas wijn was 9 dollar! Ook het eten was zeker niet goedkoop. Maar daar hebben wij ons even niets van aangetrokken en lekker genoten. Daarna werden we netjes afgezet bij het hotel en konden heerlijk slapen.

Fremantle
Vrijdag begon bewolkt en koud, later kwam af en toen de zon door. Na toch even wat uitgeslapen te hebben, zijn we naar het binnenlandse vliegveld (een stuk dichterbij dan het internationale vliegveld) gegaan om een auto te huren. Dat is hier toch wel erg handig, aangezien het openbaar vervoer super slecht is en er veel buiten het centrum te zien en te doen is.

Sjoerd op het strand

Sjoerd op het strand

Daarna zijn we naar Fremantle gereden, zo’n 17 km verder, aan de kust. Het zou er erg toeristisch moeten zijn (vooral in de zomer), maar nu was het er super rustig. Toen we even door het centrum aan het wandelen waren, zag ik een ‘Meyer’, een soort van V&D/Bijenkorf. Ik had van wat dames in KL gehoord dat ik hier wel even naar binnen moest om te shoppen. Een groot deel van mijn missie was direct geslaagd: 2 bh’s, een kort broekje voor onder een rokje, een setje onderbroeken en een T-shirt. Een ander belangrijk deel van de shop-missie, een bikini, bleek wat moeilijker te worden aangezien het nu winter is in Australië. In een zwemkleding winkel zou het moeten lukken, werd mij verteld. Alleen in Fremantle hadden ze geen zwemkleding winkel… Aangezien ik dinsdag pas terug zou vliegen, was mijn idee om maandag, als Sjoerd weer training moest geven, lekker te gaan shoppen. Echter, maandag bleek een feestdag en de meeste winkels zouden gesloten zijn. Daar ging mijn geweldige idee…

Fishermen Harbour

Fishermen Harbour

Hierna hadden we wel trek gekregen en hebben we een lekkere sandwich gegeten met een smoothie. Ik koos voor de BLT (bacon lettuce tomato), want dat mis ik in KL. Sjoerd niet, want die eet geen ham en spek. Daarna volgden de Fremantle Markets en het Esplanade Park. Deze markt was weer een oude markthal die helemaal gerenoveerd is en plaats bood aan souvenirshops, maar er was ook een versmarkt. Doordat we wat geshopt hadden en geluncht hadden, vloog de tijd voorbij en konden we maar één museum bekijken: het voormalige Western Australia Maritime Museum, nu bekend als The Shipwreck Galleries met het scheepswrak van de Batavia. Erg indrukwekkend! Alles sluit hier om 5 uur. Dat was wel even wennen voor ons. En de zon gaat rond half 6 uur al onder! Daar hadden we ook geen rekening mee gehouden. Helaas konden we dus het (nieuwe) maritieme museum niet bezoeken. Daarom zijn we naar het Round House, een voormalige oude gevangenis, gegaan. We konden het alleen van buiten bekijken, want het was (ook) al dicht. Zonsondergang zijn we naar het naastgelegen strand gegaan en hebben mooie foto’s gemaakt. Daarna wilden we verder langs de waterkant lopen, maar dit ging over in een bedrijventerrein, waar we niet zomaar af konden. Uiteindelijk zijn we bij de Little Creatures Brewery beland, waar we wat gedronken hebben en een snack gegeten hebben. De brouwerij zelf was al dicht, maar het zit- en eetgedeelte was open en had een geweldige sfeer. Omdat Sjoerd moest rijden, hebben we twee flesjes bier mee naar het hotel genomen, om toch het bier geproefd te hebben. De brouwerij ligt in de Fishermen Harbour, waar het zomers erg gezellig schijnt te zijn, maar nu niets te doen was. Daarom zijn we teruggekeerd naar het centrum waar we lekker Mexicaans gegeten hebben op ‘the cappuccino strip’.

Perth centrum en omgeving
Zaterdag stond Perth centrum en omgeving op het programma. We startten met twee wijken buiten het centrum. Eerst Leederville, een wijk ten noordwesten van het centrum. De wijk heeft wat Europese invloeden, er heerst een relaxte sfeer en er zijn gezellige cafeetjes en eettentjes. Dit is wel mooi te zien, in contrast met de meer Amerikaanse opbouw van de rest van Perth en omgeving. Er was hier niets bijzonders te zien, maar de sfeer was gewoon goed en mooi om te zien. We bekeken wat winkeltjes en maakten een praatje en bezochten een bekende viswinkel.

Station Street Markets in Subiaco

Station Street Markets in Subiaco

Daarna op naar Subiaco, een gewilde, hippe wijk met leuke winkeltjes en restaurantjes. Dit is pas sinds 10 tot 15 jaar zo. We lopen de eerste straat in en ons oog valt direct op een winkel met zwemkleding. Wat een toeval! Met de hulp van de alleraardigste verkoopsters ben ik geslaagd voor een bikini. Hierna gingen we verder waar we eigenlijk naar op weg waren: de Station Street Markets. Een overdekte markt met alle soorten groenten en fruit, maar erg druk omdat het zaterdag was en alle bewoners inkopen aan het doen waren. Toch vonden we een leeg tafeltje en bestelden een soort pannenkoek met spinazie en feta erin. Daarna door naar Subiaco Square, waar de transformatie van de wijk zo’n 15 jaar geleden begon met het verplaatsen van de trein naar onder de grond. Helaas moesten we weer snel verder, want de parkeertijd verliep en we wilden nog meer zien.

Vanaf Kings Park met zicht op het centrum

Vanaf Kings Park met zicht op het centrum

Als volgende stond Kings Park op het programma. Een enorm groot park ten zuidwesten van het centrum en gelegen aan de Swan Rivier. Eerst hebben we met de auto een rondje gereden door het park om een indruk te krijgen. Wat opviel, waren de vele memorials voor soldaten gesneuveld in de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Een groot deel van het park is alleen natuur; een paar plekjes zijn maar bedoeld voor bezoekers. Het park ligt een stuk boven de rest van de stad en biedt een prachtig uitzicht op het centrum en de rivier. Het was er rustig, mooi en schoon. Ideaal om even tot rust te komen onder het genot van een kopje koffie en een muffin. Waar het park ook bekend om staat, is de Lotterywest Federation Walkway, een wandeling tussen de toppen van de bomen met een geweldig uitzicht op de stad en de rivier. Die hebben we dus maar gedaan, met op de terugweg een wandeling door de botanische tuinen.

Kings Park

Kings Park

Daarna was het eindelijk tijd voor het ‘echte’ centrum. We hebben eerst een stuk langs het water gelopen, richting de ferries en de Swan Bells. Daarna richting het winkelcentrum, maar alles ging net dicht. Het was weer vijf uur. Na hier wat rondgelopen te hebben, zijn we richting het noorden gegaan, het spoor over. Dan kom je in het culturele gedeelte van Perth, met de Art Gallery of Western Australia en het Contemporary Arts gebied. Hier was net een openlucht optreden van een bandje bezig, dus onder het genot van een drankje hebben we hier even naar geluisterd. Hierna verder de wijk Northbridge in, die bekend staat om zijn vele restaurantjes en kroegen. De place to be voor de nachtelijke uurtjes. Wij kwamen er alleen maar om even te kijken en een hapje te eten: wederom Mexicaans, wederom lekker. Daarna was het nog een stuk teruglopen naar de auto die bij het water stond.

Swan Valley
Zondag was het tijd voor de Swan Valley met zijn vele wijnmakerijen, brouwerijen, restaurantjes en andere attracties. Een must do als je naar Perth gaat. Er bestaat een optie om het een cruise hiernaartoe te gaan en dan met een bus een aantal vooraf bepaalde gelegenheden af te gaan met een hele buslading mensen. Maar wij hebben het toch liever zelf in de hand en zijn niet zo van het massale. Dus maar met de auto de tour gedaan. Helaas kon Sjoerd daardoor niets drinken, wat het wijnproeven toch iets minder gezellig maakte. Andere mensen hadden hier minder last van; iedereen dronk lekker en stapte daarna gewoon weer in de auto.

Anja bij de wijngaard

Anja bij de wijngaard

De Swan Valley herbergt een 32 km lange route langs meer dan 80 wijnmakerijen, brouwerijen en restaurantjes. We startten bij één van de grotere wijnmakerijen, Sandalford, waar ik zes wijntjes (maar een paar slokjes hoor!) mag proeven tegen een kleine betaling. Als dat zo doorgaat, ben ik binnen een uur teut… Ze hadden alleen geen wijn van de Swan Valley, maar van Margaret River. Jammer. Voordeel was wel dat het hier nog lekker rustig was en de mensen van de wijnmakerij alle tijd hadden om de wijnen uit te leggen. Hierna gingen we naar de Margaret River Chocolat Co. Een grote hal met alles van chocolade. Hier hebben we een lekkere ‘echte’ warme chocomel gedronken. Net toen we weg wilden gaan, kwam er een buslading toeristen aan. Wegwezen dus. Vanaf dat moment was het opeens overal druk. Bij Lancaster Wines kreeg ik maar één slokje wijn om te proeven, maar die was wel heel lekker dus hebben we meteen maar een fles gekocht voor in het hotel. Samen met een stukje garlic-chili cheddar cheese. Dit was wel een super locatie: midden tussen de druiven, lekker buiten en er hing een gezellige sfeer.

Gezelligheid bij Lancaster Wines

Gezelligheid bij Lancaster Wines

Op naar brouwerij Elmar’s in the Valley. Sjoerd wilde hier eigenlijk een klein biertje proeven en dan direct lunchen. Maar het bleek geen echte brouwerij, zoals later bleek dat de meeste ‘brouwerijen’ helemaal geen brouwerij zijn, maar meer een Duits bierrestaurant. Er was ook geen plaatsje meer vrij voor de lunch, net als bij de volgende ‘brouwerij’ Duckstein. Overal moest je blijkbaar van te voren gereserveerd hebben om iets te eten te kunnen krijgen. Les voor de volgende keer. Maar misschien dan beter niet in het weekend gaan. Door de week schijnt het lekker rustig te zijn. Uiteindelijk hebben we een restaurantje gevonden waar we wat konden eten, al moesten we eerst een kwartiertje wachten. Weer lekker westers gegeten: fish & chips voor Sjoerd en voor mij een quiche Lorraine. Daarna hebben we een laatste poging gedaan om een biertje te proeven. Wederom druk en vol. Waar ik begin van de ochtend bang was dat ik teveel zou drinken, was ik ondertussen compleet nuchter. Op ons kaartje stond dat er ook een kaaswinkeltje zou zijn met proeverij, maar dit winkeltje was compleet van de aardbodem verdwenen. We hebben hierna nog twee wijnmakerijen bezocht en een klein slokje wijn mogen proeven.
Sjoerd net na het zwemmen

Sjoerd net na het zwemmen

Overal was het echter erg druk, dus besloten we richting het strand, North Cottesloe Beach, te gaan. Sjoerd heeft het koude water getrotseerd en even gezwommen. Het water was mij toch echt iets te koud. Daarna wilden we mooie foto’s maken van de zonsondergang, maar de wolken lieten dit niet toe. Dan maar weer terug richting het vliegveld om de auto in te leveren. Onderweg op z’n Australisch (Amerikaans) een dubbele whopper met kaas langs de weg gehaald. Weer in het hotel moest er nog wat voorbereid worden voor de training van maandag.

Shoppen versus werken
Maandag moest Sjoerd dus werken. Bij het plannen van de training waren ze namelijk vergeten dat het een feestdag was, dus ging de training gewoon door. Ik ben met de taxi richting het centrum gegaan. Eerst ben ik in één van de bussen die door het centrum rijdt gaan zitten om het gehele centrum eens te bekijken. Dat viel een beetje tegen, er was weinig bijzonders te zien. Daarna shoppen in de winkels die wel open waren. De buit: een pyjama, een rokje, een jurk en een vestje.

Perth Mint

Perth Mint

Daarna ben ik naar de Perth Mint gegaan. In dit gebouw worden de munten voor Western Australia gemaakt. Een deel van het gebouw doet dienst als museum. Het museum is erg klein, maar bevat een tweetal bijzondere elementen: een reusachtige gouden munt met een diameter van 80 cm en 12 cm dik en een gewicht van meer dan 1000 kg en een bewaard gebleven gouden nugget van 26 kg. Bovendien is er een demonstratie waarin je ziet hoe goud gesmolten wordt en daarna in een staafvorm gegoten wordt. Helaas bestaat een groot deel van het museum uit een winkel waar je terecht kunt als je teveel geld hebt…

Bij het waterfront

Bij het waterfront

Onderweg naar de Mint had ik al gezien dat alle winkels en eet- en drinkgelegenheden buiten het winkelcentrum gesloten waren. Daarom ben ik maar weer naar het water gegaan en heb daar een paar foto’s gemaakt om vervolgens op zoek te gaan naar een tentje om een kopje thee te drinken. Dat was een hele klus, maar uiteindelijk had ik iets gevonden. Toen Sjoerd klaar was met de training kwam hij samen met een man van de training naar het centrum en hebben we bij een pub wat gegeten en gedronken. Wederom westers: Sjoerd fish & chips, ik Caesar salad met (een beetje te) veel bacon en Parmezaanse kaas.

Terug
Helaas komt aan al het goede komt een einde en dinsdag was het tijd voor mij om weer naar KL terug te keren. Sjoerd bleef nog tot en met vandaag (donderdag) in Perth en komt hopelijk snel thuis. Omdat het vliegtuig pas om half 5 ging, kon ik lekker rustig opstaan, alles rustig inpakken, nog even een boekje lezen en op m’n gemakje naar het vliegveld gaan. Met de ligging van het hotel, kon ik niet ‘even’ naar de stad gaan… Maar voordat ik naar het vliegveld kon gaan, moest ik eerst nog even (bijna) alle labeltjes van mijn nieuwe aankopen afhalen. Je mag namelijk maar vijf nieuwe kledingstukken Maleisië invoeren. Stom regeltje, en wordt eigenlijk nooit gecontroleerd. Maar het zal mij maar gebeuren met al mijn aankopen… Dus braaf labeltjes verwijderd, bonnetjes weggegooid, een deel van de nieuwe kleren tussen de vuile was verstopt, de andere gewoon opgevouwen tussen de andere kleren en twee stuks nieuwe kleren netjes in het tasje van de winkel laten zitten met het bonnetje erbij. Wat ben ik toch braaf…

Thuis
Nu ik weer thuis ben, ben ik al weer druk met de dagelijkse dingen, dingen die geregeld moeten worden voor de wedstrijd van zaterdag, het beantwoorden van alle mailtjes (en dat zijn er heel wat!), stukjes voor de blog schrijven en de deadline voor de Flits komt er weer aan…
Maar, we zijn ‘even’ naar Australië geweest en hebben enorm genoten en ontspannen! Ik merk dat altijd pas goed als ik weer thuis ben, hoe fijn het is om even helemaal weg van alles te zijn…
Op naar de volgende trip!

We hebben genoten!

We hebben genoten!

1 reactie op “Down under in Perth

  1. Het is al weer even geleden dat er iets op de blog verscheen. Gelukkig hebben wij de foto’s nog. Want op facebook , hebben wij ontdekt, staan er werkelijk heel veel.
    En weten jullie wat ik zo leuk vind? Uit alle foto’s spreekt dat jullie optimaal genieten van de unieke kans die jullie geboden is.
    Jammer dat jullie in 1999 nog niet met facebook werkten. Met z’n drieën tegelijk in Amerika zou ook een prachtige hoeveelheid foto’s hebben opgeleverd denk ik.
    Ik hoor, ik weet en ik begrijp dat jullie het werk niet uit het oog verliezen, maar wat goed dat jullie ook echt profiteren van de uitzonderlijke kansen die jullie daar krijgen. Geweldig.

    Pap

Geef een reactie