(Cultuur) proeven gaat door

Een mooie brug in de Lake Gardens

Een mooie brug in de Lake Gardens

Ondanks de vele reisjes die ik de afgelopen periode heb gemaakt, proberen we nog veel van de cultuur te proeven. Helaas heb ik niets meegekregen van de Mah Meri, maar gelukkig nog wel van Redang, het Islamic Art Museum en de Lake Gardens. De Lake Gardens stonden al een tijdje op de planning omdat het met de auto praktisch om de hoek is. Eigenlijk zijn we hier al eens geweest, want het Birdpark en de orchideetuin liggen hier ook. Deze keer wilden we door het park zelf wandelen, want we hadden al eens gehoord dat het hier erg mooi was. En inderdaad: het park is zeker de moeite waard om eens doorheen te struinen. Tip: doe dit wel als het wat bewolkt is, want in de strak blauwe lucht is het toch best heet.

Anja naast een boom met gevlochten stam

Anja naast een boom met gevlochten stam

Er zijn mooie paden en alles wordt erg zorgvuldig onderhouden. Vooral een aantal ‘typische’ bomen lijkt erg veel aandacht te krijgen. Het leek ons leuk om wat tijd te doden in de bootjes. Dan krijg je een soort Efteling gevoel, al zouden deze bootjes niet aan de ketting liggen, maar moest je zelf roeien. Helaas bleek de bewegwijzering naar de verhuur niet helemaal up-to-date, want het enige wat wij nog aantroffen was een bootje dat half vol water lag en verder niets.
Dan maar doorlopen. Dat was gelukkig geen verkeerde keuze, want toen we verder liepen, kwamen we een leguaan tegen. Deze liep een hele tijd met ons mee op langs het pad, totdat ik een foto wilde maken… hij/zij vertikte om hier medewerking aan te verlenen, waardoor dit nogal tijd vergde. Het was makkelijker om Anja op de foto te zetten met de volgende attractie: bomen met gevlochten stammen.

Anja, Sofia, Ada en Hilmy bij Mee Udang

Anja, Sofia, Ada en Hilmy bij Mee Udang

Een ander aspect van de cultuur wat al een tijdje op ons lag te wachten, was ‘Mee Udang’ (noedels met garnalen). Mijn collega Hilmy weet ons altijd te verrassen met de leukste en lekkerste eettentjes. Het enige nadeel voor Anja, is dat hij altijd vergeet dat Anja niet gecharmeerd is van eten dat onder de zeespiegel vandaan komt. Noedels en garnalen leverde dan ook niet direct een ‘Kom! Laten we gaan!’ op. Nadat hij ons had verzekerd dat er ook gevarieerd kon worden met andere ingrediënten, gingen we samen met zijn vrouw Ada en dochter(tje) Sofia op pad.

Gigantische garnalen tussen de noedels

Gigantische garnalen tussen de noedels

Er zijn van die dagen dat je hier, duidelijker dan anders, beseft dat je hier prima op je plek zit. Zeker als je bij Mee Udang (zo heet de tent dus ook) ziet wat voor een garnalen je geserveerd krijgt. Sommige exemplaren leken wel kleine kreeften! Los daarvan was de smaak om van te smullen. Ook Anja had met noedels geserveerd met een gepocheerd ei geen verkeerde keuze gemaakt. Duidelijk een plek waar we nog een keer terugkomen.

'The 3 Musketeers'

‘The 3 Musketeers’

Twee dagen later zat ik alweer met Asraf en Dennis bij een soortgelijke toko: ‘Mee Ketam’; noedels met krab. En ook dit was weer, heel afgezaagd, H E E R L I J K! Daarnaast was dit wel een bijzondere gelegenheid, want de keren dat je ons met zijn 3-en samen ziet, zijn op één hand te tellen. Ter illustratie: de laatste keer dat we hiervoor samen waren, was tijdens Nederland-Duitsland. Het was voor de klanten die dag dan ook bijzonder dat wij als de drie musketiers aanwezig waren op locatie.

Afgelopen week was de kans om ons samen te zien 0, want ik mocht terug naar Perth. Helaas was ik deze keer alleen. Niet zo’n gezellig vooruitzicht zou je denken: een hele week alleen in een hotel.

Biertje met Matthijs

Biertje met Matthijs

Totdat… ik bij aankomst een mailtje aantrof van Matthijs en Mieke. Zij waren de dag ervoor in Perth geland en hadden nog wel even tijd en zin om een hapje te eten en een biertje te doen. Zodoende kon ik nog even iets testen uit de Lonely Planet wat ik de vorige keer helaas moest overslaan omdat het er te druk was: een biertje in The Brass Monkey. Deze keer was het niet zo druk – het was maandag aan het eind van de middag – en vonden we makkelijk een plaatsje. Het was wel heel raar om zo aan de andere kant van de wereld bekenden tegen te komen! Maar dit maakt het niet minder gezellig.

De week zelf was enerverend, maar waarschijnlijk niet direct noemenswaardig om hier een uitgebreid verslag van te doen. Net als de vorige keer was ik er voor het geven van een training in het gebruik van onze producten. Deze keer was het bij een ander bedrijf, op een andere locatie en met een andere focus.

Een blik op Perth

Een blik op Perth

Zaterdag zou ik weer terugvliegen. Aangezien er maar één vlucht van Malaysia Airlines naar KL per dag gaat en deze pas aan het einde van de dag is, kon ik de morgen gebruiken om nog even rond te lopen in het centrum. Nou ja, een deel van de ochtend dan, want aan het einde van de week hebben we nog even een vrijdagmiddag/-avond borrel gedaan. En bij keihard tankende Australiërs wil je natuurlijk niet achterblijven. Ook hier vond ik dat ik van de cultuur moest proeven. Dat dit vervolgens ten koste ging van de daaropvolgende morgen moge evident zijn. Temeer omdat ik die ochtend niet echt kon uitslapen in verband met een vroege checkout. Maar goed, ’s avonds een man, dus ’s ochtends ook, zodoende lekker op pad. Snel nog even wat spullen gehaald die we hier niet of nauwelijks kunnen vinden. In de tussentijd nog uitgebreid stilgestaan bij een fantastische show van een straatartiest die handig, grappig, (leuk) brutaal, maar bovenal enorm ad rem was!

Anja druk bezig met de almond chicken

Anja druk bezig met de almond chicken

Wel keek ik weer uit om naar huis te gaan. Naast de voor de hand liggende reden, zag ik er enorm naar uit om van de almond chicken en de tropische salade te genieten (zie het vorige stukje)! In tegenstelling tot Anja was ik niet bang of het eindresultaat al dan niet zou lukken. De enige vraag waar ik mee rondliep, was hoe lekker lekker zou zijn. Anja dacht voor 2 dagen gekookt te hebben en moest mij remmen om nog een halve portie over te houden. I rest my case…
(ik zie al weer uit naar de volgende cookery bijeenkomst :D )

Heerlijke almond chicken met tropische sla

Heerlijke almond chicken met tropische sla

Down under in Perth

Perth was super! We hebben enorm genoten van de dingen die we in KL een beetje missen: lagere temperaturen, een veel lagere luchtvochtigheid, westers eten (steak, bacon, kaas, mexicaans, zuivel, wijntje en biertje), zo ontzettend vriendelijke en behulpzame mensen, rustig verkeer, enz. Niet dat KL zo ‘slecht’ is, maar sommige dingen mis je gewoon een beetje. Daarnaast hebben we veel gezien en heb ik ook goed geshopt, want daar hebben ze tenminste wel mijn maat! Dat is hier in KL erg moeilijk, vooral met bh’s en bikini’s.

Aankomst in down under
Voor het eerst in mijn leven moest ik alleen vliegen, en dan meteen een heel stuk: vijf en een half uur! Momenteel is het in Perth eind herfst, begin winter. Maar de gemiddelde temperatuur voor wintertijd in Perth is 18 graden. Niet slechts dus. De afgelopen twee weken was het elke dag rond de 23 graden en was er geen regen. Toen ik donderdag middag aankwam op het vliegveld was het echter een stuk kouder en regende het hard. Gelukkig stonden er taxi’s klaar en kon ik meteen instappen. De rit naar het hotel duurde echter erg lang. Er stond behoorlijke file de stad in. Deed me denken aan KL. De taxichauffeur verzekerde me echter dat het een uitzondering was en het verkeer verder heel relaxed is en ze het woord file eigenlijk niet kennen. Ook het weer zou goed komen zei hij.

Zicht vanuit het hotel

Zicht vanuit het hotel

Toen ik de rekening van de taxi kreeg, was ik even minder blij; 40 Australische dollar (1 Australische dollar = 0,8 euro). Daarmee zijn we in KL maar verwend, met de goedkope taxi’s. Voordat ik in het hotel was, was het al half 6. Even later kwam Sjoerd ook binnen van de training die hij gegeven had. Even uitleggen: Sjoerd moest twee trainingen van ieder drie dagen geven in Perth. De eerste was van dinsdag tot en met donderdag en de tweede startte pas weer maandag. Bleven vrijdag tot en met zondag dus over voor ons om Perth te verkennen. Een mooie kans, want we hoefden dus alleen mijn vlucht te betalen. Enig minpuntje: het hotel lag niet in het centrum, maar tussen het vliegveld en het centrum in, aan een grote doorgaande weg. We hadden voor dit hotel gekozen, omdat deze het dichtst bij de locatie van de trainingen lag. Het hotel was meer een Amerikaans motel met self service kamers. We hadden dus een grote kamer met keuken, zithoek, slaapkamer en badkamer. Zo hoefde Sjoerd niet elke dag uit eten (in de buurt was geen enkele eetgelegenheid), maar kon hij gewoon iets koken en kon hij naar het ‘werk’ lopen.

Zonsondergang bij het strand

Zonsondergang bij het strand

Even later kwam een man van de training ons ophalen en zijn we in East Perth wat gaan eten en drinken met hem, zijn vrouw, een collega van hem en diens vrouw. Allemaal erg aardige mensen. Sjoerd en ik hadden afgesproken dat we niets Aziatisch zouden eten gedurende onze trip, maar vooral dat, wat we in KL een beetje missen: westers eten. Het werd dus voor ons beide steak met frietjes, vergezeld door bier en wijn. In KL is alcohol relatief duur (als je het vergelijkt met de prijzen voor het eten). In Perth dachten wij Nederlandse prijzen tegen te komen, maar dat viel tegen: een glas wijn was 9 dollar! Ook het eten was zeker niet goedkoop. Maar daar hebben wij ons even niets van aangetrokken en lekker genoten. Daarna werden we netjes afgezet bij het hotel en konden heerlijk slapen.

Fremantle
Vrijdag begon bewolkt en koud, later kwam af en toen de zon door. Na toch even wat uitgeslapen te hebben, zijn we naar het binnenlandse vliegveld (een stuk dichterbij dan het internationale vliegveld) gegaan om een auto te huren. Dat is hier toch wel erg handig, aangezien het openbaar vervoer super slecht is en er veel buiten het centrum te zien en te doen is.

Sjoerd op het strand

Sjoerd op het strand

Daarna zijn we naar Fremantle gereden, zo’n 17 km verder, aan de kust. Het zou er erg toeristisch moeten zijn (vooral in de zomer), maar nu was het er super rustig. Toen we even door het centrum aan het wandelen waren, zag ik een ‘Meyer’, een soort van V&D/Bijenkorf. Ik had van wat dames in KL gehoord dat ik hier wel even naar binnen moest om te shoppen. Een groot deel van mijn missie was direct geslaagd: 2 bh’s, een kort broekje voor onder een rokje, een setje onderbroeken en een T-shirt. Een ander belangrijk deel van de shop-missie, een bikini, bleek wat moeilijker te worden aangezien het nu winter is in Australië. In een zwemkleding winkel zou het moeten lukken, werd mij verteld. Alleen in Fremantle hadden ze geen zwemkleding winkel… Aangezien ik dinsdag pas terug zou vliegen, was mijn idee om maandag, als Sjoerd weer training moest geven, lekker te gaan shoppen. Echter, maandag bleek een feestdag en de meeste winkels zouden gesloten zijn. Daar ging mijn geweldige idee…

Fishermen Harbour

Fishermen Harbour

Hierna hadden we wel trek gekregen en hebben we een lekkere sandwich gegeten met een smoothie. Ik koos voor de BLT (bacon lettuce tomato), want dat mis ik in KL. Sjoerd niet, want die eet geen ham en spek. Daarna volgden de Fremantle Markets en het Esplanade Park. Deze markt was weer een oude markthal die helemaal gerenoveerd is en plaats bood aan souvenirshops, maar er was ook een versmarkt. Doordat we wat geshopt hadden en geluncht hadden, vloog de tijd voorbij en konden we maar één museum bekijken: het voormalige Western Australia Maritime Museum, nu bekend als The Shipwreck Galleries met het scheepswrak van de Batavia. Erg indrukwekkend! Alles sluit hier om 5 uur. Dat was wel even wennen voor ons. En de zon gaat rond half 6 uur al onder! Daar hadden we ook geen rekening mee gehouden. Helaas konden we dus het (nieuwe) maritieme museum niet bezoeken. Daarom zijn we naar het Round House, een voormalige oude gevangenis, gegaan. We konden het alleen van buiten bekijken, want het was (ook) al dicht. Zonsondergang zijn we naar het naastgelegen strand gegaan en hebben mooie foto’s gemaakt. Daarna wilden we verder langs de waterkant lopen, maar dit ging over in een bedrijventerrein, waar we niet zomaar af konden. Uiteindelijk zijn we bij de Little Creatures Brewery beland, waar we wat gedronken hebben en een snack gegeten hebben. De brouwerij zelf was al dicht, maar het zit- en eetgedeelte was open en had een geweldige sfeer. Omdat Sjoerd moest rijden, hebben we twee flesjes bier mee naar het hotel genomen, om toch het bier geproefd te hebben. De brouwerij ligt in de Fishermen Harbour, waar het zomers erg gezellig schijnt te zijn, maar nu niets te doen was. Daarom zijn we teruggekeerd naar het centrum waar we lekker Mexicaans gegeten hebben op ‘the cappuccino strip’.

Perth centrum en omgeving
Zaterdag stond Perth centrum en omgeving op het programma. We startten met twee wijken buiten het centrum. Eerst Leederville, een wijk ten noordwesten van het centrum. De wijk heeft wat Europese invloeden, er heerst een relaxte sfeer en er zijn gezellige cafeetjes en eettentjes. Dit is wel mooi te zien, in contrast met de meer Amerikaanse opbouw van de rest van Perth en omgeving. Er was hier niets bijzonders te zien, maar de sfeer was gewoon goed en mooi om te zien. We bekeken wat winkeltjes en maakten een praatje en bezochten een bekende viswinkel.

Station Street Markets in Subiaco

Station Street Markets in Subiaco

Daarna op naar Subiaco, een gewilde, hippe wijk met leuke winkeltjes en restaurantjes. Dit is pas sinds 10 tot 15 jaar zo. We lopen de eerste straat in en ons oog valt direct op een winkel met zwemkleding. Wat een toeval! Met de hulp van de alleraardigste verkoopsters ben ik geslaagd voor een bikini. Hierna gingen we verder waar we eigenlijk naar op weg waren: de Station Street Markets. Een overdekte markt met alle soorten groenten en fruit, maar erg druk omdat het zaterdag was en alle bewoners inkopen aan het doen waren. Toch vonden we een leeg tafeltje en bestelden een soort pannenkoek met spinazie en feta erin. Daarna door naar Subiaco Square, waar de transformatie van de wijk zo’n 15 jaar geleden begon met het verplaatsen van de trein naar onder de grond. Helaas moesten we weer snel verder, want de parkeertijd verliep en we wilden nog meer zien.

Vanaf Kings Park met zicht op het centrum

Vanaf Kings Park met zicht op het centrum

Als volgende stond Kings Park op het programma. Een enorm groot park ten zuidwesten van het centrum en gelegen aan de Swan Rivier. Eerst hebben we met de auto een rondje gereden door het park om een indruk te krijgen. Wat opviel, waren de vele memorials voor soldaten gesneuveld in de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Een groot deel van het park is alleen natuur; een paar plekjes zijn maar bedoeld voor bezoekers. Het park ligt een stuk boven de rest van de stad en biedt een prachtig uitzicht op het centrum en de rivier. Het was er rustig, mooi en schoon. Ideaal om even tot rust te komen onder het genot van een kopje koffie en een muffin. Waar het park ook bekend om staat, is de Lotterywest Federation Walkway, een wandeling tussen de toppen van de bomen met een geweldig uitzicht op de stad en de rivier. Die hebben we dus maar gedaan, met op de terugweg een wandeling door de botanische tuinen.

Kings Park

Kings Park

Daarna was het eindelijk tijd voor het ‘echte’ centrum. We hebben eerst een stuk langs het water gelopen, richting de ferries en de Swan Bells. Daarna richting het winkelcentrum, maar alles ging net dicht. Het was weer vijf uur. Na hier wat rondgelopen te hebben, zijn we richting het noorden gegaan, het spoor over. Dan kom je in het culturele gedeelte van Perth, met de Art Gallery of Western Australia en het Contemporary Arts gebied. Hier was net een openlucht optreden van een bandje bezig, dus onder het genot van een drankje hebben we hier even naar geluisterd. Hierna verder de wijk Northbridge in, die bekend staat om zijn vele restaurantjes en kroegen. De place to be voor de nachtelijke uurtjes. Wij kwamen er alleen maar om even te kijken en een hapje te eten: wederom Mexicaans, wederom lekker. Daarna was het nog een stuk teruglopen naar de auto die bij het water stond.

Swan Valley
Zondag was het tijd voor de Swan Valley met zijn vele wijnmakerijen, brouwerijen, restaurantjes en andere attracties. Een must do als je naar Perth gaat. Er bestaat een optie om het een cruise hiernaartoe te gaan en dan met een bus een aantal vooraf bepaalde gelegenheden af te gaan met een hele buslading mensen. Maar wij hebben het toch liever zelf in de hand en zijn niet zo van het massale. Dus maar met de auto de tour gedaan. Helaas kon Sjoerd daardoor niets drinken, wat het wijnproeven toch iets minder gezellig maakte. Andere mensen hadden hier minder last van; iedereen dronk lekker en stapte daarna gewoon weer in de auto.

Anja bij de wijngaard

Anja bij de wijngaard

De Swan Valley herbergt een 32 km lange route langs meer dan 80 wijnmakerijen, brouwerijen en restaurantjes. We startten bij één van de grotere wijnmakerijen, Sandalford, waar ik zes wijntjes (maar een paar slokjes hoor!) mag proeven tegen een kleine betaling. Als dat zo doorgaat, ben ik binnen een uur teut… Ze hadden alleen geen wijn van de Swan Valley, maar van Margaret River. Jammer. Voordeel was wel dat het hier nog lekker rustig was en de mensen van de wijnmakerij alle tijd hadden om de wijnen uit te leggen. Hierna gingen we naar de Margaret River Chocolat Co. Een grote hal met alles van chocolade. Hier hebben we een lekkere ‘echte’ warme chocomel gedronken. Net toen we weg wilden gaan, kwam er een buslading toeristen aan. Wegwezen dus. Vanaf dat moment was het opeens overal druk. Bij Lancaster Wines kreeg ik maar één slokje wijn om te proeven, maar die was wel heel lekker dus hebben we meteen maar een fles gekocht voor in het hotel. Samen met een stukje garlic-chili cheddar cheese. Dit was wel een super locatie: midden tussen de druiven, lekker buiten en er hing een gezellige sfeer.

Gezelligheid bij Lancaster Wines

Gezelligheid bij Lancaster Wines

Op naar brouwerij Elmar’s in the Valley. Sjoerd wilde hier eigenlijk een klein biertje proeven en dan direct lunchen. Maar het bleek geen echte brouwerij, zoals later bleek dat de meeste ‘brouwerijen’ helemaal geen brouwerij zijn, maar meer een Duits bierrestaurant. Er was ook geen plaatsje meer vrij voor de lunch, net als bij de volgende ‘brouwerij’ Duckstein. Overal moest je blijkbaar van te voren gereserveerd hebben om iets te eten te kunnen krijgen. Les voor de volgende keer. Maar misschien dan beter niet in het weekend gaan. Door de week schijnt het lekker rustig te zijn. Uiteindelijk hebben we een restaurantje gevonden waar we wat konden eten, al moesten we eerst een kwartiertje wachten. Weer lekker westers gegeten: fish & chips voor Sjoerd en voor mij een quiche Lorraine. Daarna hebben we een laatste poging gedaan om een biertje te proeven. Wederom druk en vol. Waar ik begin van de ochtend bang was dat ik teveel zou drinken, was ik ondertussen compleet nuchter. Op ons kaartje stond dat er ook een kaaswinkeltje zou zijn met proeverij, maar dit winkeltje was compleet van de aardbodem verdwenen. We hebben hierna nog twee wijnmakerijen bezocht en een klein slokje wijn mogen proeven.
Sjoerd net na het zwemmen

Sjoerd net na het zwemmen

Overal was het echter erg druk, dus besloten we richting het strand, North Cottesloe Beach, te gaan. Sjoerd heeft het koude water getrotseerd en even gezwommen. Het water was mij toch echt iets te koud. Daarna wilden we mooie foto’s maken van de zonsondergang, maar de wolken lieten dit niet toe. Dan maar weer terug richting het vliegveld om de auto in te leveren. Onderweg op z’n Australisch (Amerikaans) een dubbele whopper met kaas langs de weg gehaald. Weer in het hotel moest er nog wat voorbereid worden voor de training van maandag.

Shoppen versus werken
Maandag moest Sjoerd dus werken. Bij het plannen van de training waren ze namelijk vergeten dat het een feestdag was, dus ging de training gewoon door. Ik ben met de taxi richting het centrum gegaan. Eerst ben ik in één van de bussen die door het centrum rijdt gaan zitten om het gehele centrum eens te bekijken. Dat viel een beetje tegen, er was weinig bijzonders te zien. Daarna shoppen in de winkels die wel open waren. De buit: een pyjama, een rokje, een jurk en een vestje.

Perth Mint

Perth Mint

Daarna ben ik naar de Perth Mint gegaan. In dit gebouw worden de munten voor Western Australia gemaakt. Een deel van het gebouw doet dienst als museum. Het museum is erg klein, maar bevat een tweetal bijzondere elementen: een reusachtige gouden munt met een diameter van 80 cm en 12 cm dik en een gewicht van meer dan 1000 kg en een bewaard gebleven gouden nugget van 26 kg. Bovendien is er een demonstratie waarin je ziet hoe goud gesmolten wordt en daarna in een staafvorm gegoten wordt. Helaas bestaat een groot deel van het museum uit een winkel waar je terecht kunt als je teveel geld hebt…

Bij het waterfront

Bij het waterfront

Onderweg naar de Mint had ik al gezien dat alle winkels en eet- en drinkgelegenheden buiten het winkelcentrum gesloten waren. Daarom ben ik maar weer naar het water gegaan en heb daar een paar foto’s gemaakt om vervolgens op zoek te gaan naar een tentje om een kopje thee te drinken. Dat was een hele klus, maar uiteindelijk had ik iets gevonden. Toen Sjoerd klaar was met de training kwam hij samen met een man van de training naar het centrum en hebben we bij een pub wat gegeten en gedronken. Wederom westers: Sjoerd fish & chips, ik Caesar salad met (een beetje te) veel bacon en Parmezaanse kaas.

Terug
Helaas komt aan al het goede komt een einde en dinsdag was het tijd voor mij om weer naar KL terug te keren. Sjoerd bleef nog tot en met vandaag (donderdag) in Perth en komt hopelijk snel thuis. Omdat het vliegtuig pas om half 5 ging, kon ik lekker rustig opstaan, alles rustig inpakken, nog even een boekje lezen en op m’n gemakje naar het vliegveld gaan. Met de ligging van het hotel, kon ik niet ‘even’ naar de stad gaan… Maar voordat ik naar het vliegveld kon gaan, moest ik eerst nog even (bijna) alle labeltjes van mijn nieuwe aankopen afhalen. Je mag namelijk maar vijf nieuwe kledingstukken Maleisië invoeren. Stom regeltje, en wordt eigenlijk nooit gecontroleerd. Maar het zal mij maar gebeuren met al mijn aankopen… Dus braaf labeltjes verwijderd, bonnetjes weggegooid, een deel van de nieuwe kleren tussen de vuile was verstopt, de andere gewoon opgevouwen tussen de andere kleren en twee stuks nieuwe kleren netjes in het tasje van de winkel laten zitten met het bonnetje erbij. Wat ben ik toch braaf…

Thuis
Nu ik weer thuis ben, ben ik al weer druk met de dagelijkse dingen, dingen die geregeld moeten worden voor de wedstrijd van zaterdag, het beantwoorden van alle mailtjes (en dat zijn er heel wat!), stukjes voor de blog schrijven en de deadline voor de Flits komt er weer aan…
Maar, we zijn ‘even’ naar Australië geweest en hebben enorm genoten en ontspannen! Ik merk dat altijd pas goed als ik weer thuis ben, hoe fijn het is om even helemaal weg van alles te zijn…
Op naar de volgende trip!

We hebben genoten!

We hebben genoten!

Voorbereiden op Perth en het EK

Ondertussen ben ik al weer terug uit Perth en komt Sjoerd vanavond laat terug. Voordat we beschrijven hoe geweldig het was in Perth, hebben jullie nog wat tegoed van de week voordat we naar Perth zijn gegaan. Die week was een beetje hectisch, daarom een verlaat verslag…

Poster EK

Poster EK

We zijn druk bezig geweest (en zijn dat nog steeds) met de voorbereidingen op het EK. Op het laatste moment is er een groepje ontstaan wat de organisatie hiervan op zich wil nemen. Twee jaar geleden stond een café in het centrum van KL, Havana, geheel in het teken van Oranje. Het was een compleet Oranjehuis geworden. Dit willen we dit jaar met het EK evenaren. Ik ben druk bezig zoveel mogelijk oranje spul te verzamelen, wat hier iets moeilijker is dan in Nederland… Ondertussen hebben we oranjeshirts voor ons zelf gekocht en heeft Sjoerd zelfs het Heineken rugnummershirt ontvangen uit Nederland!
Sjoerd met zijn Heineken rugnummershirt en de nieuwe ipad

Sjoerd met zijn Heineken rugnummershirt en de nieuwe ipad

Daarnaast krijg je bij aankoop van een tray Carlsberg een EK shirt cadeau, met de keuze uit Duitsland, Engeland, Spanje en Nederland. Rara, welke wij gekozen hebben… Voor de zekerheid maar twee trays gekocht, dus ook twee shirts. Keuze genoeg dus. Sjoerd heeft zich meer bezig gehouden met de ‘computer’ gerelateerde aspecten, zoals een aankondigingposter voor in de Flits en de EK pool. Nog maar twee nachtjes slapen en dan gaat het beginnen! De eerste wedstrijd is rond een fatsoenlijk tijdstip (12 uur ‘s nachts), de wedstrijden daarna zijn om kwart voor 3 ’s nachts.

TTDI wet market: lamsvlees

TTDI wet market: lamsvlees

Op vrijdag ben ik samen met een vrouw van de IWAKL (International Women’s Association KL) naar de TTDI wet market geweest. TTDI staat voor de naam van de wijk waarin de markt ligt: Taman Tun Dr Ismail. Aangezien zij al zes jaar in KL woont en er elke week komt, kon ze mij precies uitleggen waar ik moest zijn, en vooral ook waar niet… De meeste wet markets in KL zijn erg vies en onhygiënisch (kippen liggen er gewoon in 40 ̊C zonder ijs of iets dergelijk), maar de TTDI wet market is veel schoner en hygiënischer (en niet echt ‘wet’). Hij is wel wat duurder, maar dat heb ik er wel voor over.
TTDI wet market: kruiden en specerijen

TTDI wet market: kruiden en specerijen

Bovendien is het nog steeds goedkoper en zijn de producten van een betere kwaliteit dan in de supermarkt. En de verkopers willen je echt helpen en advies geven. Enig nadeel is dat het niet echt om de hoek ligt. Hier ga ik zeker nog terugkomen, ook met Sjoerd! Nadat ik wat fruit en vers gemalen rundergehakt (halve prijs van in de supermarkt!) gekocht had, ben ik maar weer naar huis gegaan.

Zaterdag hebben we alvast een voorproefje op het westerse eten in Australië gedaan en hebben lamsbout en steak bij Souled Out gegeten. Zondag kwamen we erachter dat je in Australië converters nodig hebt en zijn deze dus maar even gaan kopen. Hoewel we eigenlijk hiervoor naar de mall gingen, kwamen we, naast de converters, thuis met de nieuwste ipad… Hoeven we geen ruzie meer te maken wie met de ipad op de bank mag zitten en wie achter de laptop of de computer moet zitten.

Kookgroep met chicken rendang in bereiding

Kookgroep met chicken rendang in bereiding

Dinsdag was het weer tijd voor de kookgroep van de IWAKL. Dit keer typisch Maleis eten! Je kunt wel ‘gewoon’ een recept uit een kookboek volgen, maar een real life uitleg is toch altijd beter. Bovendien kun je vragen stellen en kregen we extra uitleg over de ingrediënten. Op het programma stonden chicken rendang, lemak cili padi ikan, sambal belacan en kerabu pucuk paku. We begonnen met de chicken rendang. Wat een ingrediënten heb je daar voor nodig, zeg! Maar de smaak, gelukkig mochten we naderhand alles proeven, was geweldig! En dezelfde pasta kun je gebruiken voor beef rendang. Gedurende de tijd dat de kip aan het koken was, werden de andere gerechten bereid. Eerst werd er lemak cili padi ikan (vis in een romige, pittige saus) gemaakt. Alhoewel ik geen vis eet, was de saus erg lekker. Ook werd er sambal belacan (garnalen sambal) gemaakt, die later weer gebruikt werd als basis voor de kerabu pucuk paku (fern shoot salade). Deze sambal eet je traditioneel met Maleise, ongekookte groenten en kruiden. Deze sambal, inclusief groenten en kruiden, hadden wij al eerder gegeten bij het bbq fish tentje (zie vorig verslag). Ook al zaten er garnalen in, ook deze beviel mij goed, alleen een beetje te pittig. Maar als je het zelf maakt, kun je het natuurlijk pittig maken naar je eigen smaak. Daarna werd de salade van fern shoot gemaakt met de sambal als basis voor de saus. Er werd afgesloten met een proeverij van alles, vergezeld door een leuk praatje met de dames. Ik kan niet wachten tot de volgende sessie…

Ondertussen is de nieuwe Flits weer gearriveerd. Ditmaal met minder artikelen van mij erin, omdat er wat geschoven is. Naast de kalender, alleen het prikbord. Maar volgende maand weer meer van mijn stukjes.

Weekendje Spirit IT

Afgelopen weekend stond in het teken van de collega’s van Sjoerd. Sjoerd’s baas (Harry), zijn vrouw (Karin) en de financieel manager (Eric) zijn namelijk afgelopen weekend in KL gearriveerd. Als verrassing voor de verjaardag van Harry hadden we zaterdag een potje bowlen geregeld, afsluitend met een hapje eten. Met een smoes hebben we Harry en Karin meegekregen naar de Sunway Pyramid mall. Hier zijn we al eerder geweest voor het schaatsen met de Nederlandse Vereniging. Gelukkig waren de meeste niet erg fanatiek en was het vooral erg gezellig. En lekker eten, vergezeld van een drankje, kan niet fout gaan…

Bowlen

Bowlen


In het Chinees restaurant

In het Chinees restaurant

Zondag zijn we gaan lunchen met Eric, Chan en Dennis, ook collega’s. Na eerst nog even het kantoor geshowd te hebben, zijn we met de auto op pad gegaan naar het door Chan uitgekozen Chinese Dim Sum restaurant. Helaas bleek deze midden in een grote verbouwing te zijn en moesten we op zoek naar een andere optie. Dit werd uiteindelijk een Chinees buffetrestaurant in de buurt. Ook zeker niet slecht: er was alleen veel te veel keuze! Uiteindelijk verlieten we de zaak dus ook met een overvolle buik.

Daarna moest er dus gelopen worden als tegencompensatie. We wilden Eric (nog nooit buiten Europa geweest) natuurlijk één en ander van KL laten zien. We hebben dus maar een tour door het centrum gedaan, voornamelijk het oude gedeelte rondom Merdeka Square, Chinatown en Little India. Omdat de zon volop scheen en het dus super heet was, moest er natuurlijk ook wat gedronken worden tussendoor. Al leek het mij niet zo verstandig wijn te gaan drinken met die hitte en de dorst die ik had. Dus maar een glaasje fris genomen. De mannen hadden het iets makkelijker met hun bier.

Lekker koud biertje!

Lekker koud biertje!

Enigzins vermoeid van de hitte zijn we daarna met de metro richting huis gegaan. We moesten natuurlijk wel ons huisje laten zien… Wederom onder het genot van een biertje. In eerste instantie wilden we daarna naar een leuk restaurantje bij ons in de buurt gaan, maar na de uitgebreide lunch hebben we toch maar besloten het simpel te houden en bij ons favoriete stalletje om de hoek te gaan eten. Dat hoort er toch ook een beetje bij als je mensen een kijkje wilt geven in je leven.

Sjoerd moest natuurlijk maandag gewoon weer werken. Ik ben koffie gaan drinken met een dame van de Flits redactie. We hadden afgesproken bij een winkelcentrum waar ik al eens eerder was geweest. Zou dus niet zo moeilijk moeten zijn… Ware het niet dat ik net de verkeerde afslag pakte en recht op de tolweg afreed. Daar kun je helaas niet zomaar van af. Dus met een hele grote omweg en een beetje te laat (ben normaal gesproken altijd erg op tijd) kwam ik uiteindelijk op de plaats van bestemming aan. Meteen diende het volgende probleem zich aan: een parkeerplekje vinden. Uiteindelijk was het erg gezellig en zijn we zelfs nog gaan lunchen en daarna nog boodschappen gaan doen.

Gisteravond zijn we met Harry, Karin en Eric wat gaan eten en drinken. We zijn naar de Italiaan geweest. Is weer eens wat anders dan rijst met kip. We hebben enorm genoten van de pizza en lasagne. Is ook wel eens lekker, en gezellig natuurlijk. Maar nu we zelf ook een oven hebben (sinds vorige week) zal ik binnenkort maar eens lasagne of iets dergelijks proberen te maken.

Bij Merdeka Square

Bij Merdeka Square

Vanavond gaan we aan het eind van de middag Erik en Ev ophalen van het vliegveld. Zij blijven tot en met zondag bij ons slapen. Mogen we weer de toerist uithangen en laten zien was we allemaal geleerd hebben afgelopen tijd. Tussendoor hebben we ook nog het Koninginnebal op zaterdag. Lekker drukke week dus. Gelukkig hebben we aanstaande dinsdag weer een vrije dag ter ere van Labour Day om bij te komen… Jullie hebben natuurlijk Koninginnedag aanstaande maandag. Jammer genoeg moeten we dat hier missen, maar met het Koninginnebal zaterdag en een receptie bij de ambassadeur donderdag komen we toch aardig in de buurt!

Eind mei moet Sjoerd voor zijn werk een week naar Perth. We zijn nu aan het kijken of ik aan het eind van die week ook naar Perth kan komen en dat we er samen een paar daagjes Perth aan toevoegen. Nou nog uitzoeken wat er allemaal te doen is…